دعا میکند که خدا به همه شما خیر بدهد، خدا همه شما را اجر بدهد، خدا ... چرا در شب عاشورا حبیب بن مظاهر اسدی را میفرستد که برو در میان بنی اسد، اگر میشود چند نفر را برایمان بیاور؟ مگر بنی اسد همهشان چقدر بودند؟ حالا گیرم حبیب رفت از بنی اسد صد نفر را آورد. اینها در مقابل آن سی هزار نفر چه نقشی میتوانستند داشته باشند؟ آیا میتوانستند اوضاع را منقلب کنند؟ ابداً. امام حسین میخواست در این منطق که منطق هجوم و منطق شهید و منطق انقلاب است، دامنه این قضیه گسترش پیدا کند. اینکه خاندانش را هم آورد برای همین بود، چون قسمتی از پیامش را خاندانش باید برسانند. خود امام حسین کوشش میکرد حالا که قضیه به اینجا کشیده شده است، هرچه که میشود داغتر بشود، برای اینکه بذری بکارد که برای همیشه در دنیا ثمر و میوه بدهد. چه مناظری، چه صحنههایی در کربلا به وجود آمد که واقعاً عجیب و حیرتانگیز است!

ارزش هر یک از این عوامل

حال ببینیم در میان این عوامل سه گانه (یعنی عامل دعوت مردم کوفه که ماهیت تعاونی به این نهضت میداد، و عامل تقاضای بیعت که ماهیت دفاعی به این نهضت میداد، و عامل امر به معروف و نهی از منکر که ماهیت هجومی به این نهضت میداد) ارزش کدامیک بیشتر از دیگری است. البته ارزشهای این عاملها در یک درجه نیست.

هر عاملی یک درجه معینی از ارزش را داراست و به این نهضت به همان درجه ارزش میدهد. عامل دعوت مردم کوفه- که مردمی اعلام آمادگی کردند به آن کسی که نامزد این کار شده است، و او بدون یک ذره معطلی آمادگی خودش را اعلام کرده است- بسیار ارزش دارد ولی از این بیشتر، عامل تقاضای بیعت و امتناع حسین بن علی علیه السلام و حاضر به کشته شدن و بیعت نکردن ارزش دارد. عامل سوم که عامل امر به معروف و نهی از منکر است، از این هم ارزش بیشتری دارد. بنابراین عامل سوم ارزش بیشتری به نهضت حسینی داده است، که راجع به ارزشی که یک عامل به یک نهضت میدهد و ارزشی که قهرمان آن نهضت به آن عامل میدهد، یک فی الجملهای به عرض شما میرسانم:

خیلی چیزها، اعم از معنویات و امور مادی، برای انسان ارزش و افتخار است، زینت و زیور است. بدون شک علم برای انسان زینت است. پست و مقام، بالخصوص