مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩٤ - کرامت آل علی علیه السلام در استخدام وسیله پیروزی

شریعة المروء ة أقلّ خسة من ذاک [١].

از اینجا معلوم میشود که جنگ اصحاب ابن زیاد جنگ عقیده نبوده بلکه جنگ با عقیده بوده، یعنی به خاطر شکم و ریاست و دنیا با عقیده خودشان میجنگیدند و از یک نظر اینها از کفار بدر و احد پستتر بودند زیرا جنگ آنها تا حدی جنگ در راه عقیده بود.

کرامت آل علی علیه السلام در استخدام وسیله پیروزی

آل علی همان طوری که با مخالفین خود از لحاظ مقصد و هدف فرق داشتند، از نظر استخدام وسیله و سبب نیز فرق داشتند. آنها هر وسیلهای را برای رسیدن به هدف به کار نمیبرند. مثلًا معاویه به مسموم کردن که یکی از اعمال ناجوانمردانه دنیاست متوسل میشد؛ امام حسن و اشتر نخعی و سعد وقّاص و حتی عبدالرحمن بن خالد، بهترین دوست و نصیر خود را که چشم به خلافت بعد از معاویه داشت مسموم کرد و میگفت: «انَّ للَّهِ جُنوداً مِنْ عَسَلٍ». ولی آل علی از به کاربردن این وسایل امتناع داشتند زیرا با مقصدشان که اشاعه فضیلت بود منافات داشت، برخلاف معاویه که مقصدی جز تکیه زدن به مسند خلافت نداشت. مسلم بن عقیل حاضر نشد ابن زیاد را در خانه هانی غیلةً و غفلةً بکشد و گفت:«انّا اهْلُ بَیتٍ نَکرَهُ الْغَدْرَ» [٢] و یا گفت: من به یادم [هست] حدیثی از پیغمبر که فرمود:«الْایمانُ قَیدَ الْفَتْک» [٣].

---

[١]. [در پستی یاوران او (یزید) همین بس که در کربلا به جهت اعتقادی که به کرامت و حق آن حضرت داشتند از مقابله رو در رو با آن حضرت میهراسیدند، ولی پس از شهادت لباس او و زنانش را در میان اموال غارت شده بیرون میآورند. و اینان اگر به دین او و رسالت جدش هم کافر بودند، این عمل آنها در مذهب مردانگی پست ترین کار بود.][٢]. عقاد، ص ١٨ [ما خاندانی هستیم که مکر و حیله را ناخوشایند میداریم.][٣]. سرمایه سخن، جلد دوم [ایمان از ترور جلوگیری کرده است.]