مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٩٦ - ٣ حواشی استاد بر کتاب « شهید جاوید »

نیروی کامل فقط به اتکای وجهه ملی و محبوبیت در افکار عمومی دست به انقلاب ابتدائی بزنند به غیر از اینکه حکومت موجود را برانگیزند که برای تثبیت موقعیت خود افکار زنده را بکوبد وبرای نابودکردن مخالفان خود دست به هر گونه جنایتی بزند نتیجه دیگری نخواهد داشت.

و روی همین حساب روشن و قطعی* است که امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه «شقشقیه» فرموده است:«وَطَفِقْتُ ارْتَاًی بَینَ انْ اصولَ بِیدً جَذّأَ اوْ اصْبِرَ عَلی طَخْی عَمْیأَ» یعنی (پس از آنکه دیگران زمام حکومت را به دست گرفتند) با خود اندیشیدم** که آیا با نداشتن قدرت کافی با دستگاه حکومت به مبارزه مسلحانه برخیزم یا اینکه آرام بنشینم.

اگر چنین حسابی روشن و قطعی است پس معنی «وَطَفِقْتُ ارْتاًی» چه میشود؟ معلوم میشود در برخی شرایط باید «اصولُ بِیدً جَذّأَ» باشد.

** بلکه شروع کردم به تفکر و زیر و بالا کردن مطلب.

صفحه ١٧٦:

آیا ممکن است امام حسین علیه السلام برخلاف روش پدرش بدون اینکه دستگاه حکومت مزاحم آن حضرت گردد با نداشتن نیروی نظامی کافی دست به انقلاب ابتدائی بزند؟!.

بلی، شرایط از نظر آثار تاریخی و روانی مختلف بوده است.

صفحه ١٨٠:

اما نمیتواند برخلاف عقیده خود و برخلاف واقع، حکومت تحمیلی یزید را قانونی اعلام کند و درحالی که قدرت* بر دفاع دارد تسلیم بیقید و شرط وی شود.

چه قدرتی؟!