مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٧ - چرا کوفیان به جنگ حسین علیه السلام رفتند؟

مبارزه با جهل و ظلم

در زمان ما مبارزه با مرض، مبارزه با فقر، مبارزه با جهل اصطلاح شده و اعمال مقدسی نامیده میشود ولی البته هیچ کدام اینها به پای مبارزه با جهل مردم و با ظلم نمیرسد که فدا دادن لازم است.

در قرآن کریم، شهداء در ردیف انبیاء و صدّیقین ذکر شده:«وَ مَنْ یطِعِ اللَّهَ وَالرَّسولَ فَاولئِک مَعَ الَّذینَ انْعَمَ اللَّهُ عَلَیهِمْ مِنَ النَّبِیینَ وَالصِّدّیقینَ وَالشُّهَداءِ وَالصّالِحینَ وَ حَسُنَ اولئِک رَفیقاً» [١].

شهید غسل و کفن ندارد، «خون، شهیدان را ز آب اولیتر است ...».

چرا کوفیان به جنگ حسین علیه السلام رفتند؟

علت اینکه کوفیان در عین علاقه به حسین علیه السلام میجنگیدند، یکی رعب و ترس بود که از زمان زیاد و معاویه ترسیده بودند و خود عبیداللَّه هم با کشتن میثم و رُشَید و مسلم و هانی آنها را مرعوب کرده بود و به عبارت دیگر مردم از زن و مرد، مستسبَع و اراده باخته شده بودند، نمیتوانستند مطابق عقل خودشان تصمیم بگیرند. در ایام کربلا هم یک جُندی را که کندی میکرد گردن زد، دیگران کار خود را فهمیدند. دیگری حرص و طمع به مال و جاه دنیا بود، مثل خود عمرسعد که او گرفتار عذاب وجدان بود و میگفت:«فَوَاللَّهِ ما ادْری وَ انّی لَحائِرٌ افَکرُ فی امْری ...» [٢]. عبیداللَّه زیاد به محض ورود به کوفه، عرفا را خواست و گفت: اگر مخالفی در یکی از عرافهها موجود باشد او را از عطا اسقاط میکنم.

عامربن مجمع عبیدی (یا مجمع بن عامر) گفت:«امّا رُؤَساؤُهُمْ فَقَدْ اعْظِمَتْ رِشْوَتُهُمْ وَ مُلِئَتْ غَرائِرُهُمْ» [٣].

---

[١]. نساء/ ٦٩. [و هرکس از خدا و پیامبر اطاعت کند، اینان با کسانی هستند که خداوند به ایشان نعمت داده یعنی پیامبران و صدّیقان و شهیدان و صالحان، و ایشان رفیقان خوبی هستند.][٢]. [به خدا سوگند نمیدانم، و من سرگردان مانده و در کار خویش اندیشه میکنم.][٣]. [اما رؤسای آنها که رشوه فراوان بدانها داده شده و خُرجینهایشان پرشده است.]