مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٨٠ - ٣ حواشی استاد بر کتاب « شهید جاوید »

جان خودش باید میاندیشید، بشود روی آنها حساب کرد.

** همچنانکه گفتیم، از این ادله این مطلب استفاده نمیشود.

صفحات ٦٢ و ٦٣:

در اینجا توجه به این نکته لازم است که ابن عباس پس از آنکه طبق گفته اکثر دیگر به عراق [١] مورخان در سال ٤٠ هجری در زمان امیرالمؤمنین علیه السلام از بصره به مکه رفت ٣ برنگشت و از آن زمان تا سال ٦٠ هجری که سال قیام امام حسین علیه السلام است نتوانست ازاوضاع عراق عموماً و کوفه خصوصاً از نزدیک آگاه گردد. و از سال ٤٠ هجری که ابن عباس از بصره به مکه رفت تا سال ٦٠ هجری بیست سال گذشته بود و در این مدت طولانی اوضاع اجتماعی عراق کاملًا دگرگون شده و نسل جدیدی روی کار آمده بود و این نسل جدید اکثریت مردم را تشکیل میدادند.

ولی عملًا ثابت شد که نظر ابن عباس درست بوده است، و امام فرمود: لِلّهِ دَرُّ ابْنِ عَبّاسً ینْظُرُ مِنْ سَتْرً رَقیقً.

[ترجمه: آفرینِ خدا بر ابن عباس که (حوادث آینده) را از پشت پردهای نازک میبیند.]

صفحه ٦٤:

بدون هیچ گونه تعصبی باید گفت: چون اطلاعات ابن عباس از اوضاع کوفه ناچیز بوده و اطلاعات مسلم دقیقتر و واقع بینانهتر بوده است طبعاً نظر مسلم بن عقیل باارزشتر و به صلاح نزدیکتر بوده است.

عجیب است! همه سخن معترضان این است که چرا مسلم این گونه ارزیابی کرد؟