مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٩٧ - ٣ حواشی استاد بر کتاب « شهید جاوید »

صفحه ١٨٧:

... چون راه تغییر ظلم منحصر بود به تشکیل حکومت مقتدری که ریشه ظلم را بسوزاند ...

هرگز منحصر نبود. [بلکه قیام تا سرحد شهادت نیز ریشه ظلم را میسوزانْد.]

صفحه ١٨٩:

در این سخنرانی سلیمان بن صرد، یک جمله هست که ماهیت حرکت امام را در مرحله اول روشن میکند و آن جمله این است «و هذا الحسین بن علی قدخالفه و صار الی مک هارباً من طواغیت ال ابی سفیان»: یعنی «این حسین بن علی است که با بیعت یزید مخالفت کرده و برای رهایی از خطر گردنکشان آل ابی سفیان به مکه پناهنده شده است».

در این عبارت نیامده که از بیعت امتناع کرده بلکه میگوید مخالفت کرده، یعنی انکار و تمرد کرده است.

سلیمان بن صرد که در آن زمان زندگی میکرده و از اوضاع و احوال سیاسی به خوبی اطلاع داشته است حرکت امام حسین علیه السلام را از مدینه به مکه به عنوان یک حرکت دفاعی در مقابل تهاجم حکومت یزید تشخیص داده و این، دلیل بسیار روشنی است که حرکت امام در مرحله اول قبل از هر چیز دفاع و مقاومت اجتناب ناپذیری بوده است در مقابل تهاجم حکومت.

به هیچ وجه دلیل نیست، بلکه جمله بالا دلیل بر تمرد و مخالفت امام با حکومت طاغیه وقت است، و لازمه مخالفت این است که آنها هم متعرض امام میشدند، و امام از گزند تعرض آنها به مکه رفت.

صفحه ١٩٠:

در اینجا امام در ضمن جوابی که به ابن عباس داد فرمود: