مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٥ - شرایط تقدس یک نهضت

تراشیدیم؛ حسین هدف و منظور خاصی داشت، ما یک هدف و منظور دیگری برای او تراشیدیم. اباعبداللَّه نهضتی کرده است فوق العاده باعظمت و مقدس. تمام شرایط تقدس یک نهضت در نهضت اباعبداللَّه هست که نظیرش در دنیا وجود ندارد. آن شرایط چیست؟

شرایط تقدس یک نهضت

اولین شرط تقدس یک نهضت این است که منظور و هدف آن نهضت، شخصی و فردی نباشد، بلکه کلی، نوعی، انسانی باشد. یک وقت یک کسی نهضت میکند به خاطر شخص خودش. یک وقت کسی نهضت میکند به خاطر اجتماع، به خاطر انسانیت، به خاطر حقیقت، به خاطر حق، به خاطر توحید، به خاطر عدالت و مساوات، نه به خاطر خودش، و درواقع به خاطر همه انسانها. در آن وقتی که او نهضت میکند، دیگر خودش، خودش به عنوان یک فرد نیست، اوست و همه انسانهای دیگر.

به همین جهت کسانی که در دنیا، حرکاتشان، اعمالشان، نهضتهایشان به خاطر شخص خودشان نبوده است، بلکه به خاطر بشریت بوده است، به خاطر انسانیت بوده است، به خاطر حق و عدالت و مساوات بوده است، به خاطر توحید و خداشناسی و ایمان بوده است، همه افراد بشر آنها را دوست دارند. همه میگویند:«حُسَینٌ مِنّی وَ انَا مِنْ حُسَینٍ».

همین طوری که پیغمبر فرمود:«حُسَینٌ مِنّی وَ انَا مِنْ حُسَینٍ» ما اینطور میگوییم: «حُسَینٌ مِنّا وَ نَحْنُ مِنْ حُسَینٍ» چرا؟ میگوییم برای اینکه حسین در ١٣٢٨ سال پیش برای ما و به خاطر ما و به خاطر همه انسانهای عالم قیام کرد؛ قیامش قیام مقدس و پاک بود و از منظورهای شخصی بیرون بود.

شرط دوم اینکه قیامی مقدس باشد این است که آن قیام با یک بینش و درک قوی و با یک بصیرت نافذ توأم باشد؛ یعنی چه؟ یک وقت هست مردمی، اجتماعی، خودشان در غفلتند، بی خبرند، نمیفهمند، جاهلند؛ یک آدمی پیدا میشود بصیر، چیزفهم، با درک، درد این مردم را از خود این مردم صد درجه بهتر میفهمد، دوای این مردم را از خود این مردم بهتر میفهمد. در وقتی که دیگران هیچ نمیفهمند و هیچ چیزی را درک نمیکنند، در ظاهر هم نمیبینند و به اصطلاح آن چیزی را که مردم دیگر در آینه نمیبینند او در خشت خام میبیند، قیام و نهضت میکند. پنجاه سال میگذرد، تازه ملت بیدار میشوند که فلان شخص قیام کرد، حرکت کرد، فلان اقدام را