مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٧ - کلید شخصیت امام حسین علیه السلام

نظر حکومت مجرم است مشایعت کند. ولی علی اعتنا به این فرمان خلیفه نمیکند و خودش و حسن و حسین او را مشایعت میکنند. هر کدام از آنها جملههایی دارند، حسین بن علی هم جملهای دارد که مبین پرتو روحش است. ابوذر شیعه علی است و در سنین عمری مانند سنین علی، و شاید از علی بزرگتر باشد. لذا حسین علیه السلام او را عمو خطاب میکند و میگوید: عمو جان! نصیحت من به تو این است:«اسْأَلُ اللَّهَ الصَّبْرَ وَ النَّصْرَ، وَاسْتَعِذْ بِهِ مِنَ الْجَشَعِ وَ الْجَزَعِ» [١] عمو جان! از خدا مقاومت و یاری بخواه و از اینکه حرص بر تو غالب بشود- که بدبخت میشوی- بر خدا پناه ببر، از جزع بترس.

عمو جان! توصیه من به تو این است که مبادا در مقابل فشارها و ظلمها اظهار جزع و ناتوانی کنی.

این چه روحیهای است که در تمام سخنانش این روح که ما از آن غافل هستیم متجلّی است!.

[همینطور است] آن سخن اولش که گفت:«خُطَّ الْمَوْتُ عَلی وُلْد ادَمَ مَخَطَّ الْقَلادَةِ عَلی جیدِ الْفَتاةِ وَ ما اوْلَهَنی الی اسْلافی اشْتِیاقَ یعْقوبَ الی یوسُفَ» [٢].

در بین راه که به کربلا میروند، بعضیها با او صحبت میکنند که نرو خطر دارد، و حسین علیه السلام در جواب، این شعرها را میخواند: