مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٣ - قوّت قلب اباعبداللَّه علیه السلام

اباعبداللَّه را گرفتند. هر کدام سخنی با این اسب میگوید. طفل عزیز اباعبداللَّه میگوید: ای اسب!«هَلْ سُقِی ابی امْ قُتِلَ عَطْشاناً؟» من از تو یک سؤال میکنم: پدرم که میرفت، با لب تشنه رفت (گریه استاد)؛ من میخواهم بدانم که آیا پدرم را با لب تشنه شهید کردند یا در دم آخر به او یک جرعه آب دادند؟ (گریه استاد). اینجاست که یک منظره دیگری رخ میدهد که قلب مقدس امام زمان را آتش میزند:«وَ اسْرَعَ فَرَسُک شارِداً مُحَمْحِماً باکیاً، فَلَمّا رَأَینَ النِّساءُ جَوادَک مَخْزِیاً وَ ابْصَرْنَ سَرْجَک مَلْوِیاً خَرَجْنَ مِنَ الْخُدورِ ناشِراتِ الشُّعورِ عَلَی الْخُدورِ لاطِماتٍ» [١] روضه امام زمان است؛ میگوید: جدّ بزرگوار! اهل بیت تو به امر تو از خانه بیرون نیامدند اما وقتی که اسب بیصاحبت را دیدند موها را پریشان کردند، همه به طرف قتلگاه تو آمدند (گریه استاد).

و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلی العظیم، و صلّی اللَّه علی محمّد و اله الطاهرین. نسألک اللّهمّ و ندعوک باسمک العظیم الاعظم الاعزّ الاجلّ الاکرم یا اللَّه ... اللّهمّ ارزقنا توفیق الطّاعة و بعد المعصیة و صدق النّیة و عرفان الحرمة و اکرمنا بالهدی و الاستقامة و سدّد السنتنا بالصّواب والحکمة و املأ قلوبنا بالعلم والمعرفة..

خدایا! ما را حسینی واقعی قرار بده، ما را آشنا به روح نهضت حسینی قرار بده، پرتوی از آن روح مقدس بر دلهای همه ما بتابان، ما را به روح حسینی زنده بگردان.

خدایا! انوار معرفت خودت را بر قلبهای ما بتابان، دلهای ما را محل محبت خود قرار بده.

خدایا! ما را از افراد واقعی پیغمبر خودت قرار بده، دست ما را از دامان وِلای واقعی علی مرتضی و اولاد طاهرینش کوتاه مفرما، قلب مقدس امام زمان را از همه ما راضی بگردان.

و عجّل فی فرج مولانا صاحب الزّمان.