مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٤٧ - ٣ یادداشت درباره نهضت حسینی

میگوید:«لَوْلَمْ اعْجَلْ لَاخِذْتُ» [١].

شیخ مفید گفته است:«وَ لَمْ یتَمَکنْ مِنْ تَمامِ الْحَجِّ مَخافَةَ انْ یقْبَضَ عَلَیهِ بِمَکةَ فَینْفَذَ بِهِ الی یزیدَ بْنِ مُعاوِیةَ» [٢].

ایضاً به نقل مقتل خوارزمی، جلد ١ ص ٢٢٦ امام در جواب ابوهِرّه ازْدی فرمود:

«انَّ بَنی امَیةَ قَدْ اخَذوا مالی فَصَبَرْتُ، وَ شَتَموا عِرْضی فَصَبَرْتُ، وَطَلَبوا دَمی فَهَرَبْتُ»..

آقای صالحی میگوید اینها مربوط است به اینکه امام قصد کوفه برای تشکیل حکومت داشت. ولی به نظر میرسد مربوط است به امتناع شدید از بیعت و عدم امنیت در مکه.

١٢. امام میخواست زمام را به دست گیرد.

در نامهای که توسط مسلم فرستاد نوشت:«وَ لَعَمْری مَاالْامامُ الَّا الْعامِلُ بِالْکتابِ وَالْقائِمُ بِالْقِسْطِ وَالدّائِنُ بِدینِ الْحَقِّ»..

در خطابهای که در مقابل حرّ و اصحابش ایراد کرد فرمود:«وَ نَحْنُ اهْلُ الْبَیتِ اوْلی بِوِلایةِ هذَا الْامْرِ مِنْ هؤُلاءِ الْمُدَّعینَ ما لَیسَ لَهُمْ وَالسّائِرینَ فیکمْ بِالْجَوْرِ وَالْعُدْوانِ» [٣].

زهیربن القین نیز در خطابه روز عاشورا سخن از ناشایستگی امویان و شایستگی حسین علیه السلام در میان میآورد.

١٣. به عقیده آقای صالحی پس از برخورد با حرّ، امام وظیفهاش عوض شد. در این مرحله تمام کوشش امام حفظ جان خودش و برقراری صلح بود و لهذا به آنها فرمود:«وَ انْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ کنْتُمْ لِمَقْدَمی کارِهینَ وَ لِقُدومی عَلَیکمْ باغِضینَ انْصَرَفْتُ مِنْکمْ الی الْمَکانِ الَّذی جِئْتُ مِنْهُ الَیکمْ» [٤].

در اینجا چند سؤال است. اول اینکه فرض این است که امام در مکه نیز مثل کوفه امنیت جانی نداشت. ثانیاً آیا اگر امام بیعت میکرد ولو به وسیله حُر با ابن زیاد، باز هم متعرض امام میشدند یا آزادش میگذاشتند و یا حداکثر او را نزد یزید میبردند؟ چرا

---

[١]. [اگر شتاب نکنم دستگیر میشوم.][٢]. در سرمایه سخن میگوید: «عمروبن سعید با لشکری مأمور این کار [یعنی کشتن امام] شده بود.»[٣]. [و ما خاندان به سرپرستی این حکومت شایسته تریم از این مدعیان دروغین و کسانی که در میان شما به جور و دشمنی رفتار میکنند.][٤]. [و اگر این کار را نکردید و آمدن مرا خوش ندارید و از ورود من بر شما خشمگینید، به همان جایی که از آنجا به سویتان حرکت نمودهام بازمی گردم.]