مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٠٢ - ٣ حواشی استاد بر کتاب « شهید جاوید »

صفحات ٢١١ و ٢١٢:

در صورتی که باید گفت: اگر امامحسن مجتبی علیه السلام ده سال با معاویه درحال صلح بود امام حسین علیه السلام بیست سال صلح را پذیرفت زیرا ده سال در کنار برادر بزرگوارش به صلح گذشت و ده سال هم پس از وفات حضرت مجتبی علیه السلام تا معاویه زنده بود در حال صلح بسر برد.

نه امام حسن در حال صلح بود، زیرا مواد صلح قبلًا پایمال شده بود، و نه امام حسین. عدم قیام غیر از صلح است.

صفحه ٢١٢:

اشتباه این فرقه در این است که ماهیت قیام امام حسین علیه السلام را تشخیص ندادهاند، از این رو دچار انحراف شدهاند. درحالی که اینان اگر حوادث تاریخی را با دقت بیشتری بررسی کرده بودند میفهمیدند که امام حسین علیه السلام پس از شکست نیروهای ملی عراق برای استقرار صلح کوشش* فراوان کرد و هیچ گاه مایل نبود با نداشتن نیروی کافی با یزید بجنگد. پس روش سیاسی امام حسین علیه السلام با روش سیاسی امام حسن علیه السلام در مقابل حکومت بنی امیه یکسان بوده و هیچ گونه فرقی ندارد. آری، فرقی که هست بین حکومت معاویه و یزید است که حکومت معاویه خواهان صلح بود** ولی عمال حکومت یزید صلح را نپذیرفتند، و این اختلاف را نباید به حساب امام حسن و امام حسین علیهما السلام گذاشت.

امام حسین هیچ جا دم از صلح نزده است؛ فرضاً از مواجهه میخواست پرهیز کند یا نجنگد، غیر از صلح است.

** چگونه معاویه در حال صلح بود و حال آنکه روز اول مواد صلح را پایمال کرد؟! صفحه ٢١٣:

حقیقت این است که در جامعه شیعه حق حضرت مجتبی علیه السلام آنچنانکه شایسته مقام اوست ادا نمیشود.