مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٧٧ - ٣ حواشی استاد بر کتاب « شهید جاوید »

صفحات ٥١ و ٥٢:

از آنچه گذشت معلوم شد آن وقت که حسین بن علی علیه السلام تصمیم گرفتبه کوفه برود و تشکیل حکومت بدهد قدرت آن حضرت از نظر نیروهای نظامی موجود و آمادهای که در کوفه و بصره دراختیار داشت (که بیش از صدهزار بود) از قدرت یزید کمتر نبود. و از نظرنیروهایی که در شرف تکوین بود خیلی قویتر از یزید بود و از نظر لیاقت شخصی و محبوبیت ملی هم که با پسر معاویه قابل مقایسه نبود.

پس ما حق داریم بگوییم: قدرت نظامی امام حسین علیه السلام بیش از یزید بود.

به عقیده مؤلف، امام حسین هنگام حرکت میتوانسته است روی نیروی کوفه حساب کند.

صفحه ٥٢:

و از سوی دیگر قدرت نظامی به حد کافی موجود است و عوامل پیروزی نظامی امام فراهم شده.

آنچه توجیه مؤلف را ضعیف میکند همین نکته است که قدرت نظامی که منطقاً بشود رویش حساب کرد موجود بوده یا نبوده است؟ و آیا شرایط قبول مسؤولیت، وجود داشته یا نداشته است؟ صفحات ٥٤ و ٥٥:

از آنچه گفتیم روشن شد که اقدام حسین بن علی علیه السلام در مورد تسخیرعراق و تشکیل حکومت شبیه است به اقدام پدرش امیرالمؤمنین علیه السلام در مورد قبول خلافت و تشکیل حکومت، و اقدام جدش رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله در فتح مکه و تسخیرجزیرْالعرب؛ و اقدام امام حسین علیه السلام را نباید از اقدام جدش پیغمبر صلّی اللّه علیه و آله پدرش علی علیه السلام جدا کرد و یک عمل استثنائی به حساب آورد.

و به نظر نمیرسد که از جهت شرایط، بشود اینها را از هم قیاس گرفت.