مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩٠ - اما تحریفات معنوی

محترمانه بگوییم روضههای ضعیف میخوانند.

اینجا دو داستان دارم: میگویند یکی از علمای آذربایجان همیشه از روضههای بی اصلی که خوانده میشد رنج میبرد و به اهل منبر اعتراض میکرد. معمولًا میگفت این زهرمارها چیست که شما میخوانید؟! ولی کسی به سخنانش گوش نمیکرد، تا آنکه یک دهه خودش در مسجد خودش روضه گرفت و بانی هم خودش بود. با روضه خوان شرط کرد به اصطلاحِ خودش از آن زهرمارها قاطی نکند. روضه خوان گفت: آقا! من حرفی ندارم ولی بدانید که مردم گریه نمیکنند. گفت: تو چکار داری؟! در مجلس من نباید از آن زهرماریها یعنی روضههای دروغ خوانده شود. مجلس بپا شد. آقا خودش در محراب، و منبر هم کنار محراب. منبری وارد روضه شد ولی هرچه خواست با روضه راست مردم گریه کنند نشد. آقا خودش هم دست را به پیشانی گذاشته بود و دید عجب! مجلس خیلی یخ شد؛ و لابد با خود گفت الآن مردم عوام خواهند گفت علت اینکه روضه آقا نمیگیرد این است که نیت آقا صاف نیست و مریدها خواهند پاشید. یواشکی سرش را به طرف منبر برد و گفت قدری از آن زهرماریها قاطیش کن.

داستان دیگر اینکه: در یکی از شهرستانها برای اولین بار یک روضه مفصلی شنیدم درباره داستان زنی که در زمان متوکل رفت به زیارت اباعبداللَّه علیه السلام، و مانع میشدند و دست میبریدند، تا عاقبت آن زن با شرح مفصلی که یادم نیست، به دریا انداخته میشود و فریاد میکند: یا اباالفضل! به فریادم برس. سواری پیدا میشود و میآید و به زن میگوید: رکابم را بگیر! زن میگوید: چرا دست دراز نمیکنی و مرا نمیگیری؟

میگوید: آخر من دست در بدن ندارم.

پس معلوم میشود خود مردم هم عاملی برای این جعل و تحریفها هستند.

بسیاری از زبان حالها زبان حال نیستند: