مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٥٠ - ٣ یادداشت درباره نهضت حسینی

١٧. آقای صالحی از الاخبار الطِّوال ص ٢١٠ و ارشاد مفید ص ١٨٢ نقل میکند که اولین نامه اهل کوفه در دهم رمضان به امام رسید یعنی تقریباً پس از حدود یک ماه از ورود امام به مکه.

١٨. آقای صالحی مینویسد مسلم در ١٥ رمضان عازم کوفه شد و پنجم شوال وارد کوفه شد (مروج الذهب، جلد ٢ ص ٨٦)، یک ماه و هفت روز بررسی کرد و در ١٢ ذی القعده به امام گزارش کرد. (ارشاد مفید ص ٢٠١).

و علی القاعده نامه مسلم پس از حدود ١٤ روز یعنی ٢٧ ذی القعده به امام رسیده است.

آیا امام در هشتم ذی الحجة حرکت کرده است؟.

١٩. در ص ١٦١ نامهای به نقل تذکره سبط و تاریخ ابن عساکر از یزید به ابن عباس نقل میکند که معلوم میشود یزید از روابط مکه و کوفه کاملًا آگاه بوده و ضمناً نصیحت و پیش بینی کرده است.

٢٠. آقای صالحی در صفحه ١٧٦ میگوید: از جمله امام:«فَهَلّا لَکمُ الْوَیلاتُ تَرَکتُمونا وَالسَّیفُ مَشیمٌ، وَالْجَأْشُ طامِنٌ، وَالرَّأْی لَما یسْتَحْصَفُ» [١] فهمیده میشود که امام با اطمینان به یاری کوفیان آمده است، و اگر قبلًا عدم آمادگی خود را اعلام میکردند امام چنین تصمیمی نمیگرفت و به کوفه نمیآمد.

پس اولًا امام به قصد کربلا و به قصد کشته شدن نیامد.

ثانیاً امام مطمئن شده بود به یاری کوفیان.

ثالثاً اگر این اطمینان پیدا نشده بود هرگز به کوفه نمیآمد، کار دیگری میکرد، مثلًا بیعت میکرد و تسلیم میشد! (ولی این استنتاجها غلط است. آمدن امام به کوفه از باب اقلّ الخطرین یا الخطرات بود. این جملهها از نظر تکلیف خود مردم کوفه است نه از نظر تصمیم امام.).

٢١. آقای صالحی مینویسد منشأ این تصور که امام از اول به قصد کربلا و برای کشته شدن بیرون آمده است پنج چیز است:

الف. سر قبر پیغمبر اکرم خواب دید.