ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤١٥ - باب شصت و ششم در آفت قاريان قرآن است

و الاعتداء من صفة قرّاء زماننا و علاماتهم‌

چنان كه حضرت بارى عزّ اسمه فرموده: بخوانيد اى بندگان من خداى خود را در كارها و حاجتها، از روى تضرّع و خفيه، و پروردگار شما دوست نمى‌دارد كسانى را كه از حدّ توسّط و اعتدال تجاوز مى‌كنند و در وقت تلاوت قرآن، صدا بلند مى‌كنند و در معنى قرآن فكر و تأمّل نمى‌كنند، و ملازم خضوع و خشوع نيستند. مى‌فرمايد كه: «اعتداء» كه تفسير او را شنيدى صفت قرّاء اين زمان است كه زمان مؤلّف باشد.

و لتكن من اللَّه تعالى في جميع احوالك على وجل، لئلا تقع في ميدان التّمنّى فتهلك‌

مى‌فرمايد كه: در جميع حالات، به خوف و ترس الهى باش كه مبادا كه در وقتى از اوقات، خواه در اثناى تلاوت يا غير تلاوت، قصد آرزوى نفس كنى، و از بساط قرب به فضاى بعد، و از روح رحمت، به فوح لعنت گرفتار گردى.

از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است كه فرمود كه: در جهنّم آسيابى است كه هميشه در گشت است و خرد مى‌كند. پرسيدند كه: چه چيز خرد مى‌كند يا حضرت؟ فرمود كه: علماى فاجر را كه به علم خود عمل نمى‌كنند، و قاريان قرآن را كه فاسق باشند و بى‌تأمّل و تفكّر و بى‌خشوع و خضوع قرآن خوانند، و عاملهاى ظالم را و وزراى خيانتكار را.