ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٨٧ - باب شصت و دوم در باره علم
عليه من باطنه مكتوب: من لا يعمل بما يعلم مشوم عليه طلب ما لا يعلم، و مردود عليه ما عمل
حضرت عيسى على نبيّنا و اله عليه السّلام مىفرمايد كه: ديدم سنگى را بر وى نقش بود كه: مرا برگردان، برگرداندم. در باطن سنگ نوشته بود كه: هر كه عمل نكرد به آنچه دانسته است، شوم است بر او طلب كردن آنچه ندانسته است، و مردود است بر او آنچه دانسته است و عمل نكرده. يعنى: كيفيّت و حلاوت آنچه دانسته است هم، از او محو مىشود.
اوحى اللَّه إلى داود عليه السّلام: انّ أهون ما انا صانع بعالم غير عامل بعمله، اشدّ من سبعين عقوبة باطنيّة ان اخرج من قلبه حلاوة ذكرى
حضرت بارى «عزّ اسمه»، وحى كرد به حضرت داود عليه السّلام كه: اى داود، به تحقيق و يقين كه سهلترين كارى كه من مىكنم به عالم بىعمل، كه آن كار از هفتاد قسم عقاب و عذاب باطنى سختتر است، آن است كه، حلاوت و مزه ذكر خود را از او سلب مىكنم. كه هر چند ذكر من كند، كيفيّت آن ذكر در نيابد و هر چند «يا اللَّه» گويد، لبّيك نشنود، و اين نشانه دورى است از رحمت الهى، و دورى از رحمت رحيم «على الاطلاق»، و علامت شقاوت و بدبختى، اعاذنا اللَّه منه.
و ليس إلى اللَّه تعالى طريق يسلك إلّا بالعلم، و العلم زين المرء في الدّنيا، و سياقه إلى الجنّة، و به يصل إلى رضوان اللَّه تعالى
مىفرمايد كه: نيست هيچ راهى كه به آن راه توان به خدا رسيد، مگر به راه علم، و علم زينت مرد است در دنيا، و راننده و رساننده است صاحب خود را به بهشت.
و به وسيله علم به دست مىتوان آورد رضاى خداوند عالم را به شرط عمل.
و العالم حقّا هو الّذى ينطق عنه اعماله الصّالحة، و اوراده الزّاكية،