ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٣٠٦ - باب چهل و هشتم در نكوهش مراء

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: مجادله و منازعه، دردى است بسيار سخت و نيست در انسان هيچ خصلتى بدتر از جدال و نزاع، هر چند بحث علمى باشد.

و هو خلق ابليس و نسبته‌

يعنى: جدال، صفت ابليس است و منبع و منشأ اين صفت خبيثه او بوده، در زمانى كه مأمور شد به سجود آدم عليه السّلام و به شبهه باطله: «خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ‌ (اعراف- ١٢)، عجب و كبر به خود راه داد، و از اين سعادت عظمى محروم شد و در سلك خاسرين منسلك گرديد.

فلا يمارى في اىّ حال كان إلّا من كان جاهلا بنفسه و بغيره، محروما من حقايق الدّين‌

پس، هر گاه دانستى كه ممارات و مجادله، صفت ابليس است، پس مجادله نمى‌كند در هيچ حال مگر كسى كه جاهل باشد به نفس خود و به غير، و محروم باشد از معارف و حقايق دينى. چه هر كه راه به عجز و قصور خود برد و به جهل خود اعتراف نمود و دانست كه علم به حقيقت اشياء، چنان كه بايد و شايد مخصوص حضرت بارى و نفوس مقدّسه است، و به مضمون: «فوق كلّ ذى علم عليم»: دانا و شناسا شد، راه مجادله و منازعه بر خود مى‌بندد و اقدام به او هرگز نمى‌كند.

روى انّ رجلا قال للحسين بن علىّ عليهما السّلام: اجلس حتّى نتناظر في الدّين، فقال: يا هذا انا بصير بدينى، مكشوف علىّ هداى، فان كنت جاهلا بدينك فاذهب فاطلبه، مالى و للمماراة.

؟!. حديث است كه: شخصى به خدمت حضرت امام حسين عليه السّلام آمد و گفت: يا حضرت، بنشين ساعتى، تا با تو مباحثه كنيم در مسائل دينى. حضرت فرمود كه: اى‌