ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ١٥٠ - باب نوزدهم در تعريف آداب دعا

عالم يكى از سه كار به تو خواهد كردن: يا آنچه مدّعا و مطلب تو است، بى‌تراخى و تأخير به تو خواهد داد. يا ذخيره خواهد كرد از براى تو در قيامت، كه سزاوارتر است به فضل و رحمت خود، اضعاف او را به تو رساند. و يا بر طرف مى‌كند از تو به سبب دعا كه كردى، بلاهاى عظيم را، كه اگر سهل‌ترين از آنها به تو مى‌رسيد، هلاك مى‌شدى، و به بركت دعا، آن بلا را از تو ردّ كرد.

حديث است كه از براى اهل مصائب و بلايا، درجات عظيمه و مراتب عاليه است در بهشت، كه به بسيارى طاعت و عبادت به آن درجات نتوان رسيد. و بسيار باشد كه اهل بلايا، بعد از مشاهده درجات عاليه خود در آخرت، آرزو كنند كه كاش بدن ايشان را در دنيا به مقراض چيده بودند، كه تا مستحقّ زياده از آن مراتب مى‌شدند.

قال النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله‌، قال اللَّه تعالى: من شغله ذكرى عن مسألتى، اعطيته افضل ما اعطى السّائلين‌

حضرت خاتم النّبيّين، «عليه و اله صلوات ربّ العالمين»، از جناب احديّت نقل فرموده‌اند كه: آن حضرت، «جلّت عظمته»، فرموده‌اند كه: هر كه را مانع شود ذكر من و توجّه به من، از سؤال كردن از من، يعنى: استغراق ذكر و توجّه به من، باز دارد او را از طلبيدن حوائج خود از من، من به فضل و كرم خود، ما يحتاج او را بهتر و لايق‌تر به او مى‌رسانم و بى‌سؤال و طلب، انجاح مطالب او مى‌نمايم.

و قال الصّادق عليه السّلام‌: لقد دعوت اللَّه فاستجاب لي، و نسيت الحاجة، لانّ استجابته باقباله على عبده عند دعوته، اعظم و اجلّ ممّا يريد منه العبد، و لو كانت الجنّة و نعيمها الابد

حضرت امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد كه: به تحقيق كه من خواندم خداوند عالم را يك مرتبه از براى غرضى و مطلبى و گفتم: يا «اللَّه»، پيش از آنكه مطلب عرض كنم، از صقع ربوبيّت شنيدم كه گفت: «لبّيك عبدى»، از لذّت اين جواب، حاجتى‌