ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٩٦ - باب يازدهم در تعريف آداب خروج از منزل

كردن شيطان، و اجتناب فرموده از افعال مجرمين و گناهكاران.

و غضّ بصرك عن الشّهوات و مواضع النّهى‌

و بپوش چشم خود را، و نگاه مكن به جاهائى كه خدا نهى كرده است، مثل اندرون خانه‌هاى مردم. حديث است كه: حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله از جايى مى‌گذشت و شخصى در آنجا از شكاف در به خانه كسى نگاه مى‌كرد. حضرت را ديد و گريخت، حضرت فرمود كه:

«لو ادركتك لفقأت عينك».

، يعنى اگر من به تو مى‌رسيدم، چشمهاى تو را از حدقه در مى‌آوردم.

وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ‌ (لقمان- ١٩)

يعنى: در راه رفتن، ميانه‌رو باش، نه كاهل باش و نه بسيار تند.

و راقب اللَّه في كلّ خطوة، كأنّك على الصّراط جائز

و در هر قدمى و گامى كه بر مى‌دارى و مى‌گذارى، منتظر حكم خدا باش، كه گويا به قدم ديگر نمى‌رسى، به كمال احتياط باش، مثل كسى كه از پل صراط مى‌گذشته باشد. چنان كه او «انا فآنا» در شرف افتادن است و در كمال استغاثه و جزع است به جناب احديّت، تو نيز چنين باش. و در هيچ حال غافل مباش كه مبادا اجل فرا رسد و از او غافل باشى.

و لا تكن لفّاتا

و مباش در هنگام راه رفتن، بسيار نگاه‌كننده به اطراف و جوانب راه، كه مبادا به فتنه مبتلا شوى، يا به مصادمه حيوانى يا غير حيوانى، به زحمت افتى.

و افش السّلام لاهله مبتدئا و مجيبا

و در راه به هر كه بر مى‌خورى، سلام كن، اگر سلام كنند جواب گو. كه: ردّ سلام واجب است و ابتداى سلام، سنّت. و از جمله عملهاى سنّتى كه ثوابش زياده از واجبى است، سلام كردن است. غرض، افشاى سلام، بسيار ممدوح و مرغوب‌