ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٩٥ - باب يازدهم در تعريف آداب خروج از منزل

و در هنگام راه رفتن، از خداى تعالى غافل مباش، و به ياد او باش و در آشكار و نهان از ذكر او فارغ مباش.

سال بعض اصحاب ابى الدّرداء اهل داره عنه، فقالت: خرج، فقال:

متى يعود؟ قالت: متى يرجع من روحه بيد غيره؟! و لا يملك لنفسه نفعا و لا ضرّا

يعنى: شخصى از هل خانه ابى درداء، احوال أبو درداء را پرسيد، كه در خانه است يا نه؟- جواب دادند كه: در خانه نيست، ديگر پرسيد كه: كى به خانه مى‌آيد؟- جواب داد كه: چه دانم حال كسى را كه وجود و حيات او به دست ديگرى است، و مالك نفس خود به هيچ وجه نيست، نه نفع و نه ضرر.

و اعتبر بخلق اللَّه تعالى برّهم و فاجرهم اينما مضيت، و اسال اللَّه تعالى ان يجعلك من خاصّ عباده، و ان يلحقك بالماضين منهم، و يحشرك في زمرتهم‌

يعنى: به نظر عبرت و بصيرت نظر كن، و عبرت‌گير از جماعتى كه پيش از تو بوده‌اند، به كجا رفتند؟ و به خود انديشه كن كه جايى كه ايشان رفته‌اند، ناچار تو را نيز بايد رفت، و عقباتى كه بر ايشان گذشته است، به تو نيز خواهد گذشت. سعى كن كه اگر ايشان را در آن نشأه، تأسّفى و ندامتى باشد، تو را نباشد. و از خداوند عالم درخواه و استغاثه نما، كه بگرداند تو را از بندگان خاصّ خود، ملحق كند تو را به بندگان خالص خود، با ايشان حشر كند و در آن نشأه در زمره ايشان باشى و حشر تو با ايشان باشد.

و احمده و اشكره على ما عصمك عن الشّهوات، و جنّبك عن قبح افعال المجرمين‌

و تا توانى شكر كن خدا را كه باز داشته تو را از خواهشهاى نفسانى، و از پيروى‌