ترجمه و شرح مصباح الشريعة - گيلاني، عبدالرزاق - الصفحة ٤٨٦ - باب هفتاد و هشتم در بزرگداشت برادران مؤمن

نهاره، و يتفكّر دائما في عاقبته، و يستعين باللَّه تعالى سائلا منه الاستعانة في سرّائه و ضرّائه، و يثبت عند المحن و البلاء كيلا يسقط عن درجة التّوّابين، فانّ في ذلك طهارة من ذنوبه، و زيادة في عمله، و رفعة في درجاته‌

مى‌فرمايد كه: كيفيّت توبه عوام و طريق رجوع ايشان از تقصير، اين است كه: به آب حيات، بايد باطن خود را از لوث گناه و معصيت شست و شو دهند، و به تقصير خود اعتراف كنند، و از كرده‌ها و گفته‌ها پشيمان و نادم باشند، و از عمر باقيمانده خائف و ترسناك باشند كه مبادا ديگر تقصيرى واقع شود، و گناه را سهل نگيرند كه سهل گرفتن گناه موجب كسالت و تسويف توبه و رجوع است، و هميشه به آه و ناله باشند، و از فوت طاعتها، متأسّف باشند، و عنان نفس را هميشه كشيده دارند و نگذارند كه ميل به شهوات نفسانى كند، و استغاثه كنند به حضرت بارى تعالى كه او ايشان را حفظ كند بر وفا كردن توبه، و توفيق دهد او ايشان را بر عدم رجوع به افعال و اعمال سابقه، و رياضت دهند نفس را به عبادت و طاعت و قضا كردن فوايت از واجبات و مستحبّات، و ردّ كردن مظالم، و از مصاحبان بد دورى كنند و سحر خيزى را شعار خود كنند و ملتزم آن باشند. و روزها به روزه گذرانند و هميشه در فكر عاقبت باشند و حسن عاقبت را از حضرت بارى مسألت نمايند، و در جميع حالات، استعانت و يارى از خدا جويند كه تا ايشان را از راه راست نكيباند و در بلاها و محنتها ثابت قدم باشند تا خلل در بناى صبر ايشان راه نيابد، و از درجه تائبين ساقط نشود، و هر گاه تائب، اين مذكورات را بجا آورد، پاك مى‌شود از گناهان و مرتبه‌اش بلند مى‌شود نزد پروردگار چنان كه فرموده است كه:

فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ. (عنكبوت- ٣)

يعنى: به يقين و تحقيق كه خداى تعالى عالم و دانا است، به كسانى كه در توبه خود صادق هستند و به آنان كه در توبه كاذب هستند، توبه صادق آن بود كه‌