با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٦٢ - گفتههاى ام كلثوم

ما بر راهوارها حركت مى‌كنيم؛

و شتران دشمنان ما را به سرعت مى‌برند؛

ما دختران يس و طه هستيم؛

و بر پدرمان گريه مى‌كنيم؛

ما پاكيزگانيم ولى پوششى نداريم و ما خالص شده و برگزيده‌ايم؛

ما بر بلاها شكيباييم؛

و ما راستگو و نصيحت گريم؛

آگاه باش اى جدّ بزرگوار كه حسين را كشتند؛

و احترام خدا را درباره ما رعايت نكردند؛

اى جدّ بزرگوار دشمن به آرزوهاى خويش رسيد؛

و از ما انتقام گرفت؛

به زنان بى‌احترامى كردند؛

و همه آنان را با زور بر شتران بى‌جهاز سوار كردند؛

زينب (س) را از خيمه‌اش بيرون آوردند؛

و فاطمه سر گردان بود و بلند ناله مى‌كرد؛

سكينه از سوز جدايى به درگاه خداوند شكايت مى‌كرد؛

و از خداى جهانيان مدد مى‌خواست؛

و زين العابدين (ع) به كند و زنجير بسته شده بود؛

و خيانت پيشگان قصد كشتن او را كردند؛

پس از آنان خاك بر سر دنيا؛

كه ما در اين دنيا جام مرگ نوشيده‌ايم؛

اين داستان و شرح حال من است؛

اى شنوندگان بر ما گريه كنيد. [١]

[١] . بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٩٧؛ ينابيع الموّدة، ج ٣، ص ٩٤.