با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٩ - اقوال درباره محل دفن سر حسين(ع)

«حمل سر شريف از عسقلان به قاهره و رسيدنش به آنجا در روز يك شنبه هشتم جمادى الآخر سال ٥٤٨ بود ... گفته مى‌شود كه اين سر شريف چون از بارگاه واقع در عسقلان بيرون آورده شد ديدند كه خونش هنوز تازه است و بويى همانند بوى مشك دارد». [١]

شبراوى گويد: «علامه شعرانى گفته است: چون سر شريف در بلاد مشرق دفن گرديد و مدّتى بر آن گذشت، وزير طلائع بن رزيك براى آن رشوه پرداخت و با خرج سى هزار دينار آن را به مصر انتقال داد و بارگاه شريف را بر آن بنا كرد؛ و او و لشكرش با پاى برهنه به طرف صالحيه در راه شام به استقبال سر شريف رفتند. سپس طلايع آن را درون جامه‌اى از حرير سبز بر تختى آبنوس نهاد و زير آن را با مشك و عنبر فرش كرد و من بارها آن را زيارت كرده‌ام ... آن گاه به ذكر خواب شيخ شهاب الدين احمد بن شبلنجى حنفى مى‌پردازد». [٢]

طلائع بن رزيك نايب مصر بود. شبراوى بر اين مطلب تصريح كرده [٣] و تفصيل وقايعى را كه در هنگام انتقال سر از عسقلان به قاهره در سال ٥٤٨ ه روى داد ذكر مى‌نمايد. [٤]

در صورتى كه اين موارد درست باشد، به يكى از اصحاب امام حسين (ع) كه همراه ايشان به شهادت رسيدند مربوط مى‌شود؛ هيچ يكى از اهل بيت (ع) درباره دفن سر شريف در مصر چيزى نگفته است و اهل خانه به آنچه در آن مى‌گذرد آگاه‌ترند.

بنا بر اين قول برگزيده همان قول مشهور است كه سر شريف به جسد مطهر در كربلا ملحق گرديد.

سخن را با نوشته‌اى از سبط ابن جوزى به پايان مى‌بريم: سر و پيكر او در هر كجا كه دفن باشد، او در قلبها و جانها جاى دارد و ساكن درون و ذهن دوستان است. آنگاه مى‌گويد:

يكى از بزرگان ما در اين باره سروده است:

[١] . نور الأبصار، ص ١٣٥.

[٢] . الاتحاف، ص ٧٥.

[٣] . همان، ص ٩٧.

[٤] . همان، ص ٧٨- ٨٢.