با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥٣ - خروج از شام چه زمانى بود؟

قاضى نعمان گويد: يزيد فرمان به آزادى على بن الحسين (ع) داد و او را ميان ماندن نزد خودش و يا بازگشت مخيّر ساخت؛ و او بازگشت به مدينه را انتخاب كرد؛ سپس وى را فرستاد». [١]

پس از ماجراى سر حسين (ع) و اهانت به حرم حسينى و يارانش و ماجراى بيمارى على بن الحسين (ع) و اراده الهى به بازيابى سلامت وى و اينكه سلسله امامت قطع نگردد، يزيد ملعون آنان را آزاد ساخت و به سوى مدينه بازگشتند. [٢]

تقديم اموال به اهل بيت (ع) و عدم پذيرش آن از سوى اهل بيت (ع)

علّامه مجلسى به نقل‌يكى از اصحاب ما مى‌نويسد: «چون روز هشتم فرا رسيد، يزيد زنان را فرا خواند و به آنان پيشنهاد ماندن داد. اما آنها نپذيرفتند و در صدد بازگشت به مدينه برآمدند. پس برايشان كجاوه آماده ساخت و آنها را تزيين كرد. و فرمان داد زيراندازهاى ابريشم آوردند و به آنان مال بخشيد و گفت: اى ام كلثوم، اين اموال به جاى آن مصايبى كه به شما رسيده است! ام كلثوم گفت: چه بى‌شرم و بى‌چشم و رويى؟! برادر و اهل بيتم را مى‌كشى و عوضشان را به من مى‌دهى!». [٣]

خروج از شام چه زمانى بود؟

برخى روايات حاكى از آن است كه خروج از شام در بيستم ماه صفر انجام شد.

شيخ مفيد گويد: در بيستم اين ماه (صفر) حرم سرور و مولايمان ابا عبد الله الحسين (ع) از شام به مدينة الرسول بازگشتند». [٤]

شيخ طوسى گويد: «در روز بيستم اين ماه (صفر) حرم سرور و مولايمان ابا عبد الله الحسين بن على بن ابى طالب (ع) از شام به مدينة الرسول (ص) باز گشتند». [٥]

[١] . شرح الاخبار، ج ٣، ص ١٥٩.

[٢] . همان، ج ٢، ص ٢٥٢.

[٣] . بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٩٦.

[٤] . مسار الشيعة، ص ٤٦.

[٥] . مصباح المتهجّد، ص ٧٣٠؛ به نقل از آن بحار الانوار، ج ١٠١، ص ٣٣٤.