با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣٩ - اظهار پشيمانى يزيد و لعنت ابن زياد

بر اين است كه از دروغ‌پردازى‌هاى ياران بنى اميه در راستاى حمايت از يزيد و وارونه جلوه دادن حقايق تاريخى باشد خداوند خوارشان كند!

اظهار پشيمانى يزيد و لعنت ابن زياد

يزيد نا چار شد از كارى كه در قبال سيد الشهدا حسين بن على بن ابى طالب (ع) و ياران بزرگوار و با وفايش انجام داده اظهار پشيمانى كند. او كارگزار خود در كوفه يعنى عبيد الله زياد را لعنت مى‌كرد و اين به چند سبب بود:

١. بيزارى عامه مردم: به طورى كه شنيد مردم با او دشمن شده، او را لعن مى‌كنند و دشنام مى‌دهند. اين بيزارى عموم مسلمانان را شامل مى‌شد؛ آنجا كه شخص يزيد با صراحت مى‌گويد: «خداوند پسر مرجانه را لعنت كند! او كارى كرد كه مسلمانان با من دشمنى كنند و بذر كينه مرا در دلهايشان كاشت» [١]. «خداوند پسر مرجانه را لعنت كند ...

ابن زياد بذر كينه مرا در دل خوب و بد و نيكوكار و تبهكار كاشت» [٢].

جلال‌الدين سيوطى گويد: «پس از كشته شدن حسين (ع) و يارانش، ابن زياد سرهاشان را نزد يزيد فرستاد. او نخست از قتل آنان خوشحال شد، اما پس از آنكه مسلمانان از وى بيزارى جستند و مردم با او دشمنى ورزيدند، پشيمان شد؛ و مردم حقّ داشتند كه با او دشمنى كنند» [٣].

شيخ صبان گويد: «پس از آنكه مسلمانان بر اين كار از وى بيزارى جستند و جهانيان با او دشمنى ورزيدند، پشيمان شد» [٤].

(٢) ٢. بيزارى خاص‌

الف) بزرگان شام: سبط بن جوزى گويد: «پس از آنكه يزيد، آن رفتار را نسبت به سر حسين (ع) انجام داد، بزرگان شام چهره‌شان دگرگون شد و از كارش بيزارى جستند» [٥].

[١]. تذكرة الخواص، ص ٢٦٥.

[٢] . همان، ص ٢٦١.

[٣] . تاريخ الخلفاء، ص ١٦٦.

[٤] . اسعاف الراغبين، ص ١٨٨.

[٥] . عبرات المصطفين، ج ٢، ص ٢٨٤، به نقل از مرآة الزمان، ص ١٠٠.