تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٩ - أ تأتون الذكران؟

همه جهانيان سرايت كرده است.

[١٦٦] «وَ تَذَرُونَ ما خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ/ ١٠٧ عادُونَ‌- و آنچه را كه پروردگارتان از همسران براى شما آفريده است فرو مى‌گذاريد، بلكه شما گروهى متجاوز و تعدّى كننده‌ايد.» چشم پوشيدن مردان ايشان از زنان و رو كردن ايشان به نران براى عمل جنسى، يك تعدى و تجاوز بود، بلكه نيز تمرّد نسبت به فطرتى به شمار مى‌رفت كه مردمان بر آن آفريده شده‌اند، و هدف آنان- و خدا داناتر است- راضى نگاه داشتن شهوتشان نبود، على رغم آن كه خدا به آن كه عمل لواط نسبت به او صورت مى‌گيرد- العياذ باللّه- شهوت زنان را داده باشد، و نزديكى با زنان شهوت انگيز از عمل جنسى با نران است، و به همين جهت خداوند سبحانه و تعالى آنان را متجاوز خوانده است.

و عمل ازدواج در اسلام تضمينى براى جلوگيرى از اين انحراف است، و دريچه اطمينانى براى اين گونه انحرافات است كه به صورتى هولناك همه بشريت را در ميان گرفته است.

«إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقالِينَ‌- [١٦٧] «قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ‌- گفتند كه

اى لوط! اگر (به اندرز دادنت) پايان ندهى، تو را از ميان خودمان بيرون خواهيم كرد.» پيامبر خود را به نفى و تبعيد از زادگاهش تهديد كردند، بدان سبب كه به جايى رسيده بودند كه كلمه حاكى از اندرز و راهنمايى را نمى‌توانستند تحمّل كنند، و انحراف جنسى عنوان يك عمل رايج عرفى اجتماعى پيدا كرده بود، و هر كس به انتقاد از آن مى‌پرداخت خود غير عادى و منحرف محسوب مى‌شد، و آن كه در شهوت غرق شده، دوست ندارد كه كسى صفاى شهوت او را مكدر سازد.

[١٦٨] «قالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقالِينَ‌- گفت كه: من اين عمل شما را