تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨٦ - ويژگيهاى اخلاقى مهاجر

داشتم، و شعيب گفت: اى خدا و سرور من! تو مى‌دانى كه من از ترس از آتشت بر تو نگريسته‌ام، و نه از شوق بهشتت، ولى دوستى تو قلب مرا فرا گرفته و نمى‌توانم صبور باشم.

پس خدا جل جلاله به او وحى كرد: حال كه چنين است، همسخن (كليم) خود موسى بن عمران را به خدمت تو مى‌گمارم». [١٣] چنين بود تا آن گاه كه شعيب در برابر خدمت موسى به مدت هشت يا ده سال، دختر خود را به همسرى موسى درآورد، و در حاشيه اين زناشويى حقايقى است كه به آنها اشاره مى‌كنيم

نخست: امكان آن هست كه زن، شوهر مناسب براى خودش برگزيند، بدان سبب كه زناشويى قضيه‌اى سرنوشت‌ساز است و تأثير ژرفى بر زندگى زن و آينده او دارد، ولى اين انتخاب شوهر مى‌بايستى به صورتى شايسته صورت پذير شود كه متناسب با حشمت و كرامت زن و ارزشهاى الاهى بوده باشد، و دختر شعيب چون در موسى صفات و شايستگيهايى از نيرومندى و امانت و ملتزم بودن به مفاهيم رسالت ديد، او را براى شوهرى خود برگزيد، و سپس انتخاب خود را با ادب بر پدر خويش عرضه كرد.

دوم: پيش از آن كه موسى (ع) اقدام به خواستگارى كند، شعيب به اين كار مبادرت كرد، از آن روى كه او را شايسته ديد و دريافت كه آينده دخترش از طريق اين ازدواج تأمين شده است و زندگى توأم با خوشبختى خواهد داشت، و اين بر خلاف چيزى است كه اكنون در مجتمعهايى مشاهده مى‌كنيم كه عرضه كردن دختر براى همسرى از طرف پدرش با كسى كه شايستگى دارد، عيبى بزرگ شمرده مى‌شود.

/ ٣٠٤ سوم: دخترى كه ازدواج كرد دختر كوچكتر بود نه دختر بزرگتر. و اين بر عكس بعضى از آداب و سنتهاى نادرستى است كه بنا بر آن لازم است حتما دختر