تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٨ - و نجعلهم الوارثين

درخت اين پيشواى بزرگوار را در زمين شايسته و صالحى رويانيده است.

«وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ أُمِّ مُوسى‌ أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ‌- و به مادر موسى وحى كرديم كه او را شير بده، پس اگر درباره او هراس دارى، او را به دريا بيفكن و بيمناك مباش كه ما او را به تو بازمى‌گردانيم و از فرستادگان خودمانش قرار خواهيم داد.» پيش از اين گفتيم كه قضاى خدا با پيروزى مستضعفان و بركنار شدن مستكبران به صورت غيبى و بشرى تحقق پيدا مى‌كند؛ امّا غيبى: بدين گونه كه خدا مردى از وزيران فرعون را بر آن وانداشت كه به يك انقلاب نظامى قيام كند، در صورتى كه اين كار براى خدا ممكن بود، بلكه كودكى از بنى اسراييل را به اين كار در زمانى اختصاص داد كه فرعون نوزادان پسر بنى اسراييل را ذبح مى‌كرد. و چگونه او را فرستاد؟

خدا به مادرش وحى كرد كه نوزاد خود را در دريا بيفكند، براى آن كه در كاخ فرعون پرورش يابد و بزرگ شود، و همين امر وسيله پيروزى بنى اسراييل بر فرعون به سبب موسى شد، و اساسا در زبان عبرى كلمه موسى و عبرى آن موشى به معنى پسر آب و درخت است كه در آن «مو» معنى آب مى‌دهد و «شى‌ء» به معنى درخت است.

اين پسرى كه مالك هيچ چيز نبود، سلطه طاغوت را برافكند.

و اما از نظر بشرى: خدا فرشتگان را نفرستاد، و بادها را روانه نكرد تا به فرمانروايى فرعون خاتمه دهند، بلكه بشر پيشوايى به نام موسى را مأمور انجام اين كار ساخت.

/ ٢٦٥ [٨] مادر موسى به وحى خدا عمل كرد، و نوزاد خود را در دريايى افكند كه آب آن وى را به كناره‌هاى كاخ فرعون رسانيد.

«فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ‌- پس آل فرعون موسى را برداشتند تا براى ايشان.»