تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥١ - و آنان وارثان بودند

اولا: اين كه نيروى مخالف را در نظر ايشان ناچيز جلوه دهد، و گفت

«إِنَّ هؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ‌- هر آينه اينان گروهى اندكند.» نيروى منتظم و به هم پيوسته نيستند و در عين حال شمار آنان اندك است.

در اين شك نيست كه خوار نمايش دادن منزلت دشمن يكى از روشهاى تقويت معنوى سپاهيان است، و آن كس كه به چنين كارى مى‌پردازد، هميشه يكى از طاغيان است كه بر ضد انقلاب كنندگان به چنين عملى مى‌پردازد.

[٥٥] ثانيا: سبب جنگ خود را با بنى اسراييل بيان كرد، چه طاغيان هميشه در صدد دست يافتن به بهانه‌اى هستند كه به وسيله آن آتش جنگ را بر ضد مخالفان روشن كنند، پس گفت

/ ٥٤ «وَ إِنَّهُمْ لَنا لَغائِظُونَ‌- و آنان خشم ما را برانگيخته‌اند.» اين انگيزش خشم ما به سبب تمرد آنان نسبت به خودمان است، و بيرون رفتن ايشان از دين ما، و نيز بدان جهت است كه بنى اسراييل زر و زيورهاى اهل مصر را پيش از اين از مردم مصر به عاريت گرفتند و چنان كه مفسّران گفته‌اند آنها را با خود از كشور خارج كردند.

[٥٦] ثالثا: فرعون از آمادگى آنان براى مقاومت در مقابل خودش آگاهى به دست آورده بود و بيم آن داشت كه با وجود كمى شماره مايه دردسرى براى او شوند.

«وَ إِنَّا لَجَمِيعٌ حاذِرُونَ‌- و ما همه بيمناك و بر حذريم.» يعنى همگى آماده رو به رو شدن با آنها هستيم، و شايد مقصودش از اين دور كردن ترس شكست از سپاهيان خود بود كه همگى آماده براى ايستادگى در برابر اين دشمنند، و بر هر فرد لازم است كه نقش خود را در مواجهه با خطر مورد انتظار ايفا كند.

[٥٧] رابعا: به آن آغاز كرد كه از خوبيهاى سرزمينهاى خود ياد كند كه دفاع از آنها ضرورت دارد، و به همين سبب گفت

«فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ‌- پس آنان را از باغها و چشمه‌سارها