تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢١ - شرح آيات

مى‌رفتند، و در عين حال ذريه اسماعيل (ع) در خواب و نادانى و گمنامى غوطه مى‌خوردند تا آن گاه كه نور رسول اللَّه (ص) در ميان آنان به درخشيدن آغاز كرد، كه رحمتى براى جهانيان بود، و آقا و سرور فرستادگان، و بدين گونه خداوند متعال به امت ابراهيم بركت و تبرك بخشيد بدان سان كه ذكر او هم امروز در نزد بيش از دو مليارد مردم جهان با ستايش وى همراه است. و اين در دنيا است، و اما در جهان ديگر او در نزد خدا از صالحان است و همين براى توجه به مقام بزرگوار او بسنده است.

[٢٨] «وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ‌- و لوط كه به قوم خود گفت: شما به كارى بس زشت مى‌پردازيد كه هيچ كس از مردم جهان در اين كار بر شما پيشى نداشته است.» لوط- عليه السلام- به زشت شمردن كار بد و فاحشه قوم خود آغاز كرد و گفت: شما به كار زشتى پرداخته‌ايد كه هيچ يك از مردم جهان پيش از شما به آن نپرداخته بودند، پس خطر شما بزرگتر است و شرّ شما بدتر، بدان جهت كه شما آورنده و مبتكر جرمها و گناهان فراوان بوده‌ايد.

در حديثى روايت شده از امام صادق- عليه السلام- چنين آمده است

«ابليس به صورتى زيبا بر آنان ظاهر شد كه در آن به شكل زنى با لباس زيبا درآمده بود، پس به نزد چوپانى از قوم لوط رفت و از او خواست كه با وى همخوابگى كند، و اگر از آنان مى‌خواست كه به همخوابگى با ايشان بپردازد امتناع مى‌ورزيدند، ولى او خواستار از آنان شد كه با وى همخوابگى كنند، و چون چنين كردند و از آن لذت بردند، ايشان را ترك گفت و به حال خودشان واگذاشت و بعضى از آنان را به بعضى ديگر حواله داد». [١٤] [٢٩] «أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ‌- آيا شما با مردان رابطه جنسى برقرار مى‌كنيد و به راهزنى مى‌پردازيد؟»