تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٣ - شرح آيات

مى‌دارد.

/ ٤٢٨ ب: برهنه و آشكار شدن واقعيت فاسد، و در معرض روشنى قرار گرفتن آن تا خطر شديد فسادى كه در آن به سر مى‌بردند براى افراد جامعه آشكار شود.

ابراهيم (ع) براى قوم خود وضع باطل ايشان را با اين گفته آشكار ساخت كه إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً.

سپس اين بتان كه مى‌پرستيد، ساخته خود شما است كه رنگ واقعيت داشتن به آن زده‌ايد، ولى هر كار كرده باشيد باز هم نيازمند به واقعيت داشتن است، و شايد از اين گفته خداى تعالى: «وَ تَخْلُقُونَ إِفْكاً- و دروغى مى‌آفرينيد» حقيقتى بر ما آشكار شود كه آن را در آيات ديگر نيز مشاهده مى‌كنيم و آن اين كه

مردمانند كه طاغوت را مى‌آفرينند نه خود او، بدان جهت كه طاغوت از اين ناتوانتر است، و كسانى كه به طاغوت خرسندى نشان مى‌دهند، و در برابر او آرام مى‌مانند، و كسانى كه در پيرامون او جمع مى‌شوند و به اوامر او گوش فرا مى‌دهند و همراه با او به جنگ برمى‌خيزند، همان كسانند كه او را براى خود آفريده‌اند.

«وَ تَخْلُقُونَ إِفْكاً- و دروغ و باطلى را مى‌آفرينيد.» يعنى هستى و موجود باطل و دروغى را مى‌آفرينيد.

«إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقاً- كسانى جز خدا كه مى‌پرستيد، مالك هيچ روزى براى شما نيستند.» اين شما هستيد كه به آنچه آفريده‌ايد قوت مى‌بخشيد، و اين شما هستيد كه از روزى خود براى آنان چيزى مى‌كاهيد و آنان نيستند، و آيا طاغوت مى‌تواند بدون مالياتهايى كه بر فرزندان ملت تحميل مى‌شود زندگى كند؟! «فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَ اعْبُدُوهُ‌- پس روزى را در نزد خدا بجوييد و او را بپرستيد.» پس اين واقعيت باطل ساختگى را به دور افكنيد، و از آفريدگار حقيقى خويش خواستار روزى خودتان شويد، كه او شايسته‌تر است به اين كه از او فرمانبردارى كنيد و در برابر او خضوع داشته باشيد و به او تسليم شويد، و سپس ....