تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٢ - شرح آيات

پنجاه سال كمتر از هزار سال درنگ كرد.» با وجود اين سالهاى زياد از عمر نوح و دعوت او، قوم وى به او ايمان نياوردند، پس ناگزير از آن شد تا دعا كند و از پروردگارش بخواهد كه عذاب خود را بر ايشان نازل كند.

«فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ‌- پس طوفان آنان را در ميان گرفت كه آنان ستمكار بودند.» از آن روى چنين شد كه آنان گروهى ستمكار بودند.

[١٥] «فَأَنْجَيْناهُ وَ أَصْحابَ السَّفِينَةِ وَ جَعَلْناها آيَةً لِلْعالَمِينَ‌- پس او و همراهانش را در كشتى نجات بخشيديم و آن كشتى را آيت و نشانه‌اى براى جهانيان قرار داديم.» خدا همه آن ستمكاران را با طوفانى هولناك هلاك كرد كه همه جا را فرا گرفت، مگر گروهى محدود كه به او ايمان آورده بودند، و خدا به نوح فرمان داد كه كشتى را در محلى مرتفع نسبت به زمين بسازد، و چون بر آن سوار شدند طوفان آغاز شد، آيا اين آيت آشكار براى همه جهانيان نيست؟! [١٦- ١٧] «وَ إِبْراهِيمَ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ* إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً- و (ياد كن) از ابراهيم در آن هنگام كه به قوم خود گفت: خدا را بپرستيد و از او بترسيد كه اين براى شما بهتر است اگر علم داشته باشيد* آنچه غير از خدا مى‌پرستيد، چيزى جز بتها نيست.» ابراهيم قوم خود را به پرستش خداى يگانه و ترسيدن از او دعوت كرده اظهار داشت كه اين براى شما بهتر است، و سپس ماهيت انديشه‌هاى ايشان و واقعيت آن را به ميانجيگرى اسلوب رسالى كه در همه رسالتها تكرار مى‌شود و بر دو نقطه متكى است، براى ايشان بيان كرد

الف: بيان بصيرت توحيد كه آزادى و استقلال مجتمع را براى آن تحقق مى‌بخشد، و به آن ارزشهاى والاى انسانى را از حق و عدالت و صلح ارزانى‌