تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠ - گردآمدن جادوگران

نيز چنان مى‌نمايد كه مركز تأثير جادو اعصاب مردم به ميانجيگرى آگاه كننده‌هاى صوتى و حركات هماهنگ و پهلوانى است.

مردم پيرامون فرعون چنين نظر دارند كه از جادوگران مى‌بايستى در مواجهه با موسى، پس از دربند كردن او و برادرش، بهره‌بردارى شود.

«قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ‌- گفتند: او و برادرش را در بند كن.» با وجود آن كه رايزنان فرعون نسبت به رسول خود جانب انصاف را مراعات نكردند، از رايزنان نمرود رشد و هدايت بيشترى داشتند كه مستقيما او را به سوزاندن پيامبرشان ابراهيم- عليه السلام- برانگيختند، و در حديث آمده است كه: رايزنان فرعون صاحب رشد عقلى بودند و رايزنان نمرود زنازاده.

/ ٤٢ در روايت ديگرى از ابو عبد اللَّه صادق (ع) آمده است كه گفت

«فرعون ابراهيم و ياران وى رشد عقلى نداشتند، و آنان به نمرود گفتند

«او را بسوزانيد تا كارى براى نصرت خدايان خود انجام داده باشيد» و فرعون موسى و اصحاب او راهيافته بودند، و چون او با اصحاب خود مشورت كرد، به او گفتند

او و برادرش را دربند نگاه دار و كسانى را به شهرها روانه ساز تا هر جادوگر دانايى را به نزد تو دعوت كنند». [٩] «وَ ابْعَثْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ‌- و گرد آورندگانى را به شهرها فرست.» كسانى را به همه جاى كشور روانه ساز تا جادوگران را به مركز آورند، و فرعون- بنا بر اين رأى- خواستار يك حالت آمادگى كامل براى همه دستگاه فرهنگى و تبليغاتى خود شد كه احساس وى را از خطرناك بودن موقعيت به خوبى نشان مى‌داد.

[٣٧] و بدين گونه او را مأمور آن كردند كه همه جادوگران زبر دست را تجهيز كند.

«يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ‌- تا همه جادوگران دانا را نزد تو آورند.»