تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠١ - پيشوايان آتش

حكومت نظامى خواستار برگزار كردن مسابقات جهانى فوتبال شد، و نقشه دستگاهى كه انقلاب را به راه انداخته بود، آن بود كه جام مسابقه نصيب آرژانتين شود. تو گويى مى‌خواستند به مردم بگويند كه: اگر در ايجاد يك حكومت آزاد مبتنى بر دموكراسى و اقتصاد ملى شكست خورديم، جام جهانى را براى شما تأمين كرديم.

ملتى كه بزرگترين انتظار و خواسته‌اش بازى كردن با توپ، و برترين نمايندگان آن بازيكنان اين بازى بوده باشد، در انديشه انقلاب عليه طاغوتهاى آن نمى‌افتد.

پيشوايان آتش‌

[٣٩] و طاغوت در آن هنگام كه به ساختن كاخها مى‌پردازد، يا مال و سلاح گرد مى‌آورد، چنان تصور مى‌كند كه به بزرگى دست يافته است،/ ٣٢١ و همين احساس عاملى است كه ميان او و حقيقت پرده‌اى مى‌كشد تا اين حقيقت ديده نشود.

«وَ اسْتَكْبَرَ هُوَ وَ جُنُودُهُ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِ‌- و او و سپاهيانش در زمين به ناحق به استكبار پرداختند.» ناتوانى در رسالت موسى- حاشا للَّه- نبود كه همه آيات بيّنات بود، ولى آنان از آن اعراض كردند، و پنداشتند كه صاحبان كبرياء و بزرگواريند، و حق با ايشان نبود، و سبب استكبارشان معتقد نبودن به بعث و بازگشت به زندگى در قيامت بود.

«وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ إِلَيْنا لا يُرْجَعُونَ‌- و چنان گمان داشتند كه به ما بازگردانده نمى‌شوند.» [٤٠] و كيفر اين استكبار رسيدن به ذلت و خوارى بود تا خود را چنان كه بودند بشناسند.

«فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِ‌- پس او و سپاهيانش را گرفتيم‌