تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٥ - شرح آيات

سپس گفت: اى على! چون آخر الزمان شود، خدا تو را به نيكوترين صورت بيرون مى‌آورد و با تو داغه‌اى است كه با آن دشمنان خودت را نشانه گذارى مى‌كنى». [٢٩] و بنا بر اين بايد گفت كه اين آيه اشاره به ايام رجعت دارد كه احاديث آل البيت درباره آن فراوان است و حاكى از آن كه پيش از قيامت بزرگ يك قيامت كوچك برپا مى‌شود، و در آن روز بعضى از مجرمان و صالحان زنده مى‌شوند و اين آيه اشاره به آن روز است.

[٨٣] و چون قيامت كوچك برپا شود، خداوند متعال از هر امتى گروهى از مجرمان ايشان را پيش از ديگران به دنيا بازمى‌گرداند تا عليه خود گواهى دهند و جرمها و گناهان خويش و تكذيب خودشان را به آيات خدا مشاهده كنند.

«وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا فَهُمْ يُوزَعُونَ‌- و روزى كه برمى‌انگيزيم از هر امت گروهى از كسانى را كه به تكذيب آيات ما مى‌پرداختند پس آنان زندانى مى‌شوند.» [٨٤] و در آن جا محاكمه آنان جريان پيدا مى‌كند

/ ٢٤٢ «حَتَّى إِذا جاؤُ قالَ أَ كَذَّبْتُمْ بِآياتِي وَ لَمْ تُحِيطُوا بِها عِلْماً أَمَّا ذا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌- و هنگامى كه آمدند به آنان گفت: چرا آيات مرا تكذيب كرديد و به آنها علم شما احاطه پيدا نكرد، مگر چه مى‌كرديد؟» از خطاهايى كه بشر گرفتار آنها مى‌شود، تكذيب كردن حقايق است زيرا كه از جنبه‌هاى گوناگون آنها علم پيدا نكرده است، همچون كسى كه به وجود منطقه‌اى در دنيا به نام امريكاى لاتين ايمان نداشته باشد، بدان سبب كه از اوضاع و احوال آنجا آگاهى ندارد، حال كفارى كه آخرت را تكذيب مى‌كنند نيز چنين است و از جنبه‌هاى مختلف آن آگاه نيستند؛ و معنى آيه چنين است: آيا تكذيب شما به آيات من براى آن بوده است كه درباره آنها به علمى دست نيافته بوديد، يا به كار ديگرى جز اين تكذيب مى‌پرداختيد؟! ... هرگز چنين نيست و شما چندان به‌