تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٩ - شرح آيات

«فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ‌- سپس مواظب باش كه در برابر آن چه مى‌كنند.» تا از واكنشى كه نسبت به رسالت نشان مى‌دهند آگاه شوى.

هدهد با نامه به پرواز درآمد، و چون به سبأ رسيد بلقيس را خفته يافت، پس آن را بر روى گلوى او نهاد و بلقيس بيدار شد و آن را خواند و بدون فاصله مستشاران را براى گرد هم جمع آمدن سريع دعوت كرد.

[٢٩] «قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ‌- (بلقيس) گفت: اى آقايان! نامه‌اى گرامى به من رسيده است.» الملأ به معنى اشراف و بزرگان است، و بلقيس به آنان گفت كه كتابى كريم و اصل شده دليل بر آن است كه فرستنده آن مردى بزرگ و در نامه كرامت است و سپس نامه را براى ايشان خواند

[٣٠] «إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌- از سليمان است و به نام خداى بخشنده مهربان (آغاز شده).»/ ١٨١ چنان مى‌نمايد كه شرطهاى كريم و بزرگوارانه بودن در نامه سليمان به بلقيس وجود داشته، مگر نه اين است كه نامه شخص رسول و فرستاده عقل او است؟! نامه با اسم خداى رحمان و رحيم آغاز شده كه منعكس كننده روح توحيد است و وجود معانى عطف و رحمت در صاحب نامه، و از سليمان است كه شهرت او به همه سرزمينها رسيده، و مهر و موم شده است و آورنده آن پرنده سعدى از فضا كه آن را به ملايمت بر روى گردن وى نهاده است، و اين دليل بر نهايت احترام نسبت به او به شمار مى‌رود.

[٣١] «أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ‌- كه بر من جوياى برترى مباشيد و تسليم شده به نزد من آييد.» در آن مكوشيد كه به جنگ با من بپردازيد. و در اين شك نيست كه نامه‌اى با اين روش بيان و چنين كوتاه متضمّن وعيد و تهديد است.

[٣٢] «قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي‌- (بلقيس) گفت كه: اى‌