تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥١ - شرح آيات

سحر و جادوگرى متهم ساختند، و با وجود اين كه خود يقين به صدق و درستى آن داشتند، به آن كافر شدند، و خدا آنان را برانداخت و در دريا غرقشان كرد و آنان را مايه عبرتى براى مؤمنان قرار داد.

[١٤] «وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ‌- و در حالى كه نفسهاى آنان بدان يقين داشت، به ستم و سركشى و تكبر منكر آن شدند، پس بنگر كه پايان كار مفسدان چگونه بوده است.» [١٥] فرعون و اطرافيان او گرفتار استكبار و خود بزرگ بينى شدند، و در آن كوشيدند كه مردمان را در زير سلطه و فرمان فاسد خود درآورند، در صورتى كه داوود و سليمان، كه خدا به ايشان دانش و هدايت فرمانروايى عنايت كرده بود، سپاسگزار او شدند، و همين است تفاوت ميان بركت الاهى و پيروى از خط شيطان در نعمتهاى دنيا.

«وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ عِلْماً وَ قالا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى‌ كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ‌- و به داوود و سليمان علم داديم و آنان گفتند

سپاس خداى را كه به ما بر بسيارى از بندگان مؤمن خويش فضيلت و برترى بخشيد.» [١٦] «وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ وَ قالَ يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ‌- و سليمان وارث داوود شد و گفت: اى مردم! به ما فهم سخن مرغان آموخته و از همه چيز به ما داده شد، و اين يك برترى آشكار است.» سليمان (ع) با اين گفته اعلان كرد كه بر مردم سمت پادشاهى دارد.

براى چه؟

زيرا كه به برترين تراز علمى رسيد و از سخن گفتن مرغان با خبر شد و به آن علم پيدا كرد، و در نزد او دانش هر چيز كه مردمان به آن نياز داشتند همچون اداره كشور و رهبرى ارتش وجود داشت، و اين دليل بر آن است كه اسلام/ ١٦٣ به رهبرى از ديدگاه شايستگى مى‌نگرد نه از لحاظ حسب و نسب، پس اگر سليمان شايستگى‌