تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٢ - شرح آيات

هدفش حل مشكلات امتش شد، و خلاصه داستان رسالت چنين است: از يك سو بيرون رفتن از محيطى كه فرد در آن زندگى مى‌كند، و از سوى ديگر دريافت فكر و انديشه فراگير و مطلقى كه اوضاع و احوال خاصى كه فرد در آنها به سر مى‌برد آن را محدود نمى‌كند؛ و به ميانجيگرى اين داستان و داستانهاى مشابه با آن، قرآن حقيقت وحى را بر ما مكشوف مى‌سازد و تفاوت اساسى آن را/ ١٥٣ با فرهنگهاى بشرى به ما نشان مى‌دهد.

شرح آيات

[١] «طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ‌- طس، اين است آيتهاى قرآن و كتابى آشكار.» «تلك» اشاره به «طس» است كه از آيات ثابت قرآن از يك جهت است (چه كتاب چيز ثابتى است) و از آيات واضح و آشكار آن از سوى ديگر، چه آيه آن را «مبين» (آشكار) معرفى كرده است.

[٢] «هُدىً وَ بُشْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌- هدايت و بشارتى براى مؤمنان است.» قرآن در آيات خود راهنما و بشارت دهنده است، ولى نه براى همه مردم، بلكه براى كسانى كه خواستار راهيابى و بر اثر آن دريافت مژده و بشارتند، پس از يك لحاظ تو به سوى قرآن به حركت درمى‌آيى و قرآن به جانب تو حركت مى‌كند، تا تو با خوشبختى و رستگارى ملاقات كنى، ولى اگر بدون حركت به سوى قرآن بر جاى خود باقى بمانى، به اين هدايت و بشارت نخواهى رسيد.

[٣] «الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ‌- (يعنى) كسانى كه نماز را برپا مى‌دارند و زكات مى‌دهند و به وجود آخرت يقين دارند.» نماز و زكات دو نمايه و رمز براى دو جنبه از اعمال انسان است: اولى رمز بندگى مطلق نسبت به خدا، و در نتيجه آزادى مطلق از قيود ذات و جنبه‌هاى سلبى است، و دومى نماد بخشندگى، و اين علاقه و ارتباطى است كه مى‌بايستى ميان‌