تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٥ - نام سوره

آيات تابه نورى بر داستان موسى مى‌افكند: اين كه چگونه وحى الاهى را در آن هنگام دريافت كرد كه از دور آتشى را ديد، و خداوند آن آتش و پيرامون آن را مبارك ساخت و به موسى چنين ندا كرد كه: من خداى عزيز و حكيم، و به او معجزه عصا و يد بيضا را با نه آيت ديگر بخشيد و به او فرمان داد تا براى ابلاغ رسالتهاى پروردگارش به نزد فرعون روانه شود، و چون فرعون و فرعونيان- پس از آن كه جانهاشان با يقين مواجه شد- منكر آن شدند، خدا آنان را در دريا غرق كرد.

سپس داستان سليمان به تفصيل مورد بحث قرار مى‌گيرد، و چنان به نظر مى‌رسد كه در آن مقابله‌هايى وجود دارد كه اولى آنها: ميان فرعون بزرگترين پادشاه كافر و سليمان بزرگترين پادشاه عادل است، و دومى: ميان بلقيس ملكه كشورى عربى است كه ايمان آورد با قوم ثمود ساكن روستاهاى عربى كه به خدا كافر شدند و خدا آنان را به بدترين صورت هلاك كرد.

در داستان سليمان از تسخير جنيان و پرندگان و از مملكت مورچگانى آگاه مى‌شويم كه دادگرى سليمان شامل حال آنان نيز شد، و از به كار بردن هدهد و باد به عنوان دو وسيله تمدنى خبر پيدا مى‌كنيم، و نيز از بهره‌مندى با اسم اعظم خدا براى جابه‌جا كردن تخت پادشاهى بلقيس بدان منظور كه صورت مملكت حق در زمين به حدّ كمال برسد.

اما در داستان بلقيس مى‌خوانيم كه او با قوم خود رايزنى كرد و قرارى حكيمانه را به جريان انداخت، ولى در آن هنگام كه به خدا كفر ورزيد، اين حكمت براى او سودى نداشت، و به جاى خدا در برابر خورشيد به سجده افتاد، ولى عاقبت در برابر سليمان به خداى پروردگار جهانيان ايمان آورد.

اما در داستان ثمود قصه مبارزه ميان مستكبران و مستضعفان را مى‌خوانيم، و اين كه چگونه كافران نسبت به صالح پيغمبر (ع) و مؤمنانى كه با او بودند فال بد زدند، و چگونه نظام قبيله‌اى گرفتار فساد شد،/ ١٤٧ و به جاى آن كه حامى و نگاهبان ضعفا بوده باشند، ضد پيامبرشان به توطئه و مكر پرداختند، و در برابر مكر ايشان مكر