تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٠ - شرح آيات

آشكارا «با زبان آشكار عربى» واضح و متجلّى مى‌سازد.

ه: خطّ سير آن در تمام زمانها از آدم (ع) تا پيامبر خاتم محمد (ص) ادامه داشته و همان زبورهاى پيشينيان است كه علماى بنى اسراييل از آن آگاهى دارند، و جاهلان با تعصب خود نسبت به آن تمرّد و گردنكشى نشان مى‌دهند، و اگر بر ناآگاهان از زبان عربى نازل مى‌شد، به آن ايمان نمى‌آوردند، و همچون رسالتهاى نخستين است، و مجرمان تا عذاب دردناك را نبينند به آن ايمان نمى‌آورند، و اين عذاب ناگهانى بر ايشان نزول پيدا مى‌كند و خواستار فرصتى ديگر مى‌شوند، در صورتى كه هم امروز براى رسيدن عذاب پروردگار شتاب مى‌ورزند.

حتى اگر عمر ايشان سالهاى دراز دوام پيدا كند، هنگامى كه عذاب فرا مى‌رسد، و عمرشان به بدى خاتمه پيدا مى‌كند، سودى براى ايشان نخواهد داشت.

ولى پروردگار، تا فرستاده‌اى بر ايشان نفرستد كه از رسيدن عذاب بيمشان دهد، به عذاب كردن ايشان نمى‌پردازد، و خدا به بندگانش ستم روا نمى‌دارد.

و رسالت از وحى شياطين نيست، و با آنان تناسبى ندارد، و قادر بر آن نيستند، بدان سبب كه آنان از شنيدن به دور رانده شده‌اند.

/ ١٢٠

شرح آيات

[١٩٢] از بزرگترين گواهيهاى حق در رسالتهاى پيامبران، آن است كه از موانع و سدّهاى مادّى ميان انسان و نظيرش انسان تجاوز مى‌كند، و اين گواه بر آن است كه فرستاده شده از جانب خدايى است كه جهان را آفريده و تدبير امور آن به دست او است.

«وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ‌- و آن فروفرستاده پروردگار جهانيان است.» ضمير متصل هاء در «إنّه» به قرآن يا وحى بازمى‌گردد، كه اولين بار بر آدم نازل شد و سپس بر نوح و هود و صالح و ابراهيم و ... و ... فرود آمد، زيرا كه جوهر و