تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢١٨ - نصوص وارد در مقام بحث و سنجيدن آنها با قاعده احتياط

قوله: و ان كان العلم بها: ضمير در « بها » به حرمت راجع است.

قوله: كان كذلك: يعنى كان كالصّورة الأولى.

قوله: و يحتمل قويّا الضّمان هنا: مشار اليه « هنا » صورت حصول علم بعد از وقوع مال در دست مى‌باشد ..

قوله: لانّه اخذه بنيّة التّملّك: ضمير در « لانّه » به آخذ راجع است.

قوله: عدم الضّمان رأسا: چه به نيّت تملّك اخذ شود و چه به نيّت ردّ بمالكش.

قوله: ضمان كلّ منهم و لو مع الجهل: ضمير در « منهم » به صاحبان يد راجع است.

قوله: لا عدمه: يعنى لا عدم الضّمان.

قوله: انّه يردّه اليه: ضمير در « انّه » و ضمير فاعلى در « يردّه » به من استودعه الغاصب راجع بوده و ضمير منصوبى در « يردّه » به مال مغصوب برگشته و ضمير در « اليه » به مالك عود مى‌كند.

قوله: و لو اخذه منه قهرا: ضمير فاعلى در « اخذه » به غاصب و ضمير مفعولى به مال مغصوب و ضمير مجرورى در « منه » به ودعى راجع مى‌باشد.

قوله: على ايّهما شاء: ضمير تثنيه در « ايّهما » به غاصب و ودعى عود مى‌كند.

قوله: و الظّاهر انّ مورد كلامه: يعنى كلام شهيد ثانى (ره).

قوله: ثمّ تبيّن له: ضمير در « تبيّن » به غصب و ضمير مجرورى در « له » به ودعى عود مى‌كند.

قوله: و هو الّذى حكم فيه: ضمير « هو » به مورد كلامه راجع است.

قوله: انّه لا خلاف فى كونه فوريا: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » بوده و در « كون » به وجوب راجع است.

قوله: نعم تسقط: يعنى تسقط الفوريّة.

قوله: باعلام صاحبه به: ضمير در « صاحبه » و « به » به مال راجع مى‌باشند.

قوله: الّا ان يدّعى انّها فى مقام حرمة الحبس: ضمير در « انّها » به ادلّه راجع است.

قوله: و التّخلية بينه و بينها: ضمير در « بينه » به مالك و در « بينها » به امانت راجع است.