تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٧٥ - مقصود از حرمت بيع و شراء مصاحف

گرفته باشد.

قوله: فلا يقع بازائه جزء من الثّمن: ضمير در « بازائه » به نقش راجع است.

قوله: و ان عدّت من الاعيان المملوكة الخ: اشاره است به فرض دوّم.

قوله: فان فرض بقائها على ملك البايع الخ: اشاره است به صورت اوّل در فرض دوّم.

قوله: فيلزم شركته مع المشترى: ضمير در « شركته » به بايع راجع است.

قوله: و هو خلاف الاتّفاق: ضمير « هو » به لزوم شركت راجع بوده و مقصود از « الاتّفاق » اتّفاق بايع و مشترى باهم مى‌باشد.

قوله: و ان انتقلت الى المشترى: اشاره است به صورت دوّم از فرض دوّم.

قوله: فن كان بجزء من العوض: اشاره است به حالت اوّل از صورت دوّم فرض دوّم.

قوله: ان انتقلت اليه قهرا تبعا لغيرها: اشاره است به حالت دوّم از صورت دوّم فرض دوّم.

قوله: فهو خلاف مقصود المتبايعين: ضمير « هو » به انتقال قهرى تبعا لغيرها راجع است.

قوله: مع انّ هذا كالتزام الخ: اشاره است به اشكال دوّمى كه در حالت دوّم از صورت دوّم فرض دوّم مى‌باشد.

قوله: فانّ النّقوش غير مملوكة: علّت است براى « لا الورق و النّقوش».

قوله: مجرّد تكليف صورى: كلمه « مجرّد » مرفوع است تا خبر باشد براى « انّ هذا كالتزام الخ».

قوله: فلا تجرى على الخطّ المذكور: ضمير در « لا تجرى» به احكام الملك راجع است.

قوله: اذا بنينا على انّه ملك عرفا: ضمير در « انّه » به خطّ راجع است.

قوله: بل الظّاهر انّه اذا لم يقصد الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: فيكون شريكا بالنّسبة: ضمير در « يكون » به بايع راجع است.

قوله: انّه لا مناص عن التزام التّكليف: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.