تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٧٩ - حكم فروش مصحف به كافر
اهانت و علوّ صادق نمىباشد.
حكم احاديث نبوىّ
سپس مرحوم مصنّف مىفرمايند:
و در الحاق احاديث نبوىّ بقرآن دو احتمال است:
١- آنكه فروش آنها به كافر حرام بوده همانطورى كه قرآن را بوى نمىتوان فروخت، و از مرحوم كركى و فخر الدّين (قدّس سرّهما) حكايت شده كه باين احتمال جازم شدهاند.
٢- آنكه احاديث مزبور را به قرآن ملحق ندانسته يعنى بيع آنها بكافر را تجويز نمائيم.
و از مرحوم علّامه در كتاب تذكره نقل شده كه در الحاق و عدم الحاق احاديث بقرآن دچار ترديد گرديده است لازم بتوجّه است در صورتيكه احاديث مزبور را بقرآن ملحق نموديم اسم مبارك حضرت نبوىّ صلّى اللّه عليه و آله را بطريق اولى بايد بآن ملحق دانست چه آنكه نام شريف آن حضرت از كلامش اعظم و برتر است بنابراين مشكل است كه كفّار بتوانند دراهم و دنانيرى كه در عصر ما سكّه زده مىشوند و بر روى آنها اسم مبارك نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم منقوش است را مالك بشوند مگر آنكه بگوئيم:
آنچه بر روى سكّهها نوشته شده عرفا مملوك محسوب نمىشوند و در ازاء اسم شريف و مبارك آنجناب از ثمن چيزى منظور نمىشود بلكه اساسا اين اسم همچون اسم مبارك آنحضرت است كه بر روى شمشير يا درب و يا ديوار خانه نقش مىبندند و بدون ترديد در مقابل آن در اينمواضع ثمنى اعطاء نمىشود.
سپس مرحوم مصنّف مىفرمايند:
مگر آنكه بگوئيم:
مناط و ملاك حرمت مسلّط نمودن كافر است بر اسم شريف آنحضرت كه اين معنا با اعطاء سكّه مزبور بدست كافر تحقّق مىيابد چه معاوضه و تمليك در خارج صورت گرفته و چه صورت نگيرد و اساسا دادن سكّه مزبور بدست كافر مورد