تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٢٥ - نصوص وارد در مقام بحث و سنجيدن آنها با قاعده احتياط

قوله: على ما ذكره الاكثرها هنا: مشار اليه « هنا » مسئله جائزه ظالم مى‌باشد.

قوله: انّه اذا اودع الغاصب مال الغصب: ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: لم يجز الرّدّ اليه: ضمير در « اليه » به غاصب راجع است.

قوله: بل يجب ردّه الى مالكه: ضمير در « ردّه » به مال راجع است.

قوله: فان جهل عرّف سنة: ضمير نائب فاعلى در « جهل » به مالك و در « عرّف » به مال عود مى‌كند.

قوله: و به رواية حفص بن غياث: ضمير در « به » به تعريف سنه و وجوب تصدّق راجع است.

مؤلّف گويد:

اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٧) ص (٣٦٨) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن الحسن باسنادش از صفّار، از علىّ بن محمّد القاسانى، از قاسم بن محمّد، از سليمان بن داود المنقرى، از حفص بن غياث قال:

سئلت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن رجل من المسلمين الخ.

قوله: كما انّه عكس فى النّهايه: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: فانّ الاقوى فيه تحديد التّعريف باليأس: ضمير در « فيه » به ما اخذ منه لمصلحة الآخذ راجع است.

قوله: بعد اختصاص المخرج عنه: مقصود از « مخرج عنه» مطلق ما اخذ منه حتّى لمصلحة الآخذ مى‌باشد.

قوله: بما عدا ما نحن فيه: مقصود از « ما نحن فيه» اخذ الجائزة من الجائر مى‌باشد.

قوله: كما فى الرّواية الواردة فى بعض عمّال بنى اميّة: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (١٤٤) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب، از علىّ بن محمّد بن بندار، از ابراهيم بن اسحق، از عبد اللّه بن حمّاد، از على بن حمزه قال: