تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٥٨ - امر دوم

شرح مطلوب‌

قوله: بل عن المجمع: مقصود مجمع البرهان مرحوم محقّق اردبيلى است كه شرح بر ارشاد علّامه (ره) مى‌باشد و بآن مجمع الفائدة نيز مى‌گويند.

قوله: انّه كاد يكون اجماعا: ضمير در « انّه » به شرط دوّم راجع است.

قوله: و نسبه فى المبسوط: ضمير مفعولى در « نسبه » به شرط دوّم راجع است.

قوله: و هى مرسلة العبّاس الورّاق: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (٦) ص (٣٦٩) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن يعقوب باسنادش، از محمّد بن الحسن الصفّار، از حسن بن احمد بن يسار (بشار)، از يعقوب بن عبّاس الورّاق، از مردى كه نامش را برده، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

اذا غزا قوم بغير اذن الامام الخ.

قوله: فى زمان الوصىّ عليه السّلام: مقصود وصىّ نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يعنى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مى‌باشد.

قوله: حلّ المأخوذ منها: ضمير در « منها » به اراضى مفتوحه بعد از نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع است.

قوله: كما يكشف عن ذلك ما دلّ على انّها للمسلمين: مشار اليه « ذلك » مفتوح بودن اراضى عراق باذن امام عليه السّلام مى‌باشد.

قوله: كون ذلك ايضا باذن مولانا امير المؤمنين عليه السّلام: مشار اليه « ذلك » فتوحات در عصر ثانى مى‌باشد.

قوله: لمن تتبعها: ضمير مفعولى به « حالهم » راجع است.

متن:

و في صحيحة محمّد بن مسلم عن أبي جعفر عليه السّلام قال: سألته عن سيرة الامام عليه السّلام في الأرض الّتي فتحت بعد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم.

فقال: إن أمير المؤمنين عليه السّلام قد سار في أهل العراق بسيرة فهي إمام لسائر الأرضين إلى آخر الخبر.