تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٤٩ - مقاله مرحوم شهيد ثانى در مسالك

گردش بدور بيت اللّه براى هريك از حامل و محمول محسوب مى‌شود مشروط باينكه اجير را براى حمل در طواف خودش استيجار نكرده باشند.

پايان كلام شهيد اوّل (ره)

قول سوّم تفصيلى است كه مرحوم شهيد ثانى در مسالك آورده.

و قول چهارم عقيده‌اى است كه بعضى از محشّين شرايع ذكر كرده و آن استثناء نمودن صورتى است كه متعلّق استيجار حمل باشد.

و قول پنجم فرق بين استيجار براى طواف دادن و بين استيجار براى حمل نمودن حامل در طواف اجير است و آن مختار مرحوم علّامه در كتاب مختلف مى‌باشد.

مرحوم فخر الدّين در كتاب ايضاح جواز احتساب در صورت استيجار براى حملى را كه والد ايشان عليه الرّحمه اشكال كرده‌اند مبتنى بر اين نموده‌اند كه آيا ضميمه كردن نيّت تبرّد به وضوء مضرّ و قادح در صحّت آن بوده يا چنين نيست در فرض اوّل اجير نمى‌تواند طرف خود را بحساب آورد بخلاف صورت دوّم.

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

مسئله مورد نظر و تأمّل است اگرچه نظريّه‌اى كه از مرحوم شهيد ثانى در مسالك نقل شد خالى از وجه نبوده و مى‌توان آنرا صحيح تلقّى كرد.

شرح مطلوب‌

قوله: ثمّ اعلم انّه كما لا يستحقّ الغير: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: ما استحقّه الغير منه بالاجارة: ضمير در « منه » به مكلّف راجع است.

قوله: كما صرّح به فى المختلف: ضمير در « به » به عدم جواز الاحتساب راجع است.

قوله: لانّ المستأجر يستحقّ الحركة المخصوصة عليه: ضمير در « عليه » به اجير راجع است.

قوله: جواز الاحتساب فى هذه الصّورة: مقصود از « هذه الصّورة» استيجار الشّخص لحمل الغير مى‌باشد.