بیان المراد؛ شرح فارسی بر اصول الفقه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٦٢ - امر هشتم مقدمات مفوته

امّا (اوّلا) فلأنّ وجوب المقدّمة تابع لوجوب ذيّها، على اىّ نحو فرض من انحاء التّبعيّة، لا سيّما اذا كان من نحو تبعيّة المعلول لعلّته على ما هو المشهور.

فكيف يفرض الواجب التّابع في زمان سابق على زمان فرض الوجوب المتبوع؟

و امّا (ثانيا) فلأنّه كيف يستحقّ العقاب على ترك الواجب بترك مقدّمته قبل حضور وقته مع انّه حسب الفرض لا وجوب له فعلا. و امّا في ظرفه فينبغى ان يسقط وجوبه لعدم القدرة عليه بترك مقدّمته و القدرة شرط عقلى فى الوجوب.

ترجمه:

امر هشتم: مقدّمات مفوّته‌

در شرع انور برخى از مقدّمات وارد شده‌اند كه قبل از زمان ذو المقدّمات كه واجبات موقّت بوده واجب مى‌باشند مانند وجوب قطع مسافت بمنظور حجّ پيش از فرارسيدن ايّام آن و نيز وجوب غسل جنابت براى روزه پيش از طلوع فجر و همچنين وجوب وضوء يا غسل بنابر قول برخى قبل از نماز مشروط باينكه بداند بعد از دخول وقت نماز از آن متمكّن نمى‌باشد و مثالهاى ديگر.

اينمقدّمات در اصطلاح حضرات به « مقدّمات مفوّته» موسوم است چه آنكه ترك آنها باعث تفويت شدن واجب در وقتشن مى‌باشد.

مقاله مرحوم مصنّف‌

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

اگر شارع مقدّس بوجوب اينمقدّمات حكم نكند قطعا عقل بلزوم اتيان آنها حكم خواهد نمود زيرا ترك آنها باعث مى‌شود كه واجب در ظرف خودش فوت گردد.

و نيز عقل حكم مى‌كند باينكه تارك آنها مستحقّ عقاب بوده زيرا بسبب ترك اينمقدّمات واجب در ظرف خودش ترك شده است البتّه در وهله اوّل اينطور بخاطر مى‌آيد كه دو حكم مذكور بر قواعد عقليّه بديهى از دو جهت منطبق نمى‌باشد