بیان المراد؛ شرح فارسی بر اصول الفقه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٠٤ - حكم عنوانى كه بنحو بدلى مأخوذ باشد

بيان مراد

قوله: باعتبار انّه لم يلحظ فى كلّ من خطاب الامر الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » است.

قوله: و ان كان نفس العنوان الخ: كلمه « ان » وصليّه است و حاصل مراد مصنّف (ره) اينستكه:

اگرچه عنوان مأموربه و يا منهى‌عنه بملاحظه اطلاق و سعه‌اى كه دارد قابل انطباق بر تمام افراد و مصاديق مى‌باشد ولى در عين حال در مقام جعل و تشريع حكم، حاكم چنين اطلاق و توسعه‌اى را در نظر نگرفته تا بواسطه‌اش تمام كثرات و مميّزات شخصيّه مورد لحاظ و نظر قرار گيرند.

قوله: فانّه فى مثله يكون الامر متعلّقا الخ: ضمير در « فانّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد و ضمير در « مثله » به عنوان مزبور راجع است.

قوله: و امتثاله يكون الخ: ضمير در « امتثاله » به امر راجع است.

قوله: فلم يكن ظاهرا فى وجوب الصّلاة: ضمير در « لم يكن» به امر عود مى‌كند.

قوله: ليكون نافيا لحرمة الغصب الخ: ضمير در « ليكون » به امر راجع است.

قوله: فلم يكن ظاهرا فى حرمة الغصب الخ: ضمير در « لم يكن» به نهى عود مى‌كند.

قوله: ليكون نافيا لوجوب الصّلاة: ضمير در « ليكون » به نهى راجع است.

قوله: اى انّه غير متعرّض بدلالته الالتزاميّة الخ: ضمير در « انّه » به كلّ واحد من الدّليلين عود مى‌كند.

قوله: و حينئذ اذا صادف الخ: كلمه « حينئذ » يعنى و حين لا يقع التّعارض بينهما.

قوله: بجمعهما على نحو الاتّفاق: ضمير در « بجمعهما » به عنوانين عود مى‌كند.

قوله: امّا ان تكون له مندوحة: ضمير در « له » به مكلّف راجع است.

قوله: و لكنّه هو الّذي الخ: ضمير در « لكنّه » به مكلّف برمى‌گردد.