بیان المراد؛ شرح فارسی بر اصول الفقه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٩٣ - وجوهى كه در جواب از اشكال مذكور گفته شده

عبادت است دعوت نموده و بدين ترتيب عباديّت آن از ناحيه امر غيرى نيامده تا اشكال گذشته لازم آيد.

بيان مراد

حاصل فرموده مرحوم مصنّف در عبارات مذكور طرح سؤال و جوابى است بشرح زير:

سؤال‌

قطعى است كه در عبادات مى‌بايد امرى وجود داشته باشد كه بآنها تعلّق گرفته تا اتيان عمل بقصد آن صورت گرفته و همين امر مصحّح عباديّت آنها مى‌باشد نظير نماز كه از ناحيه شارع امر بآن تعلّق گرفته و انجام آن بقصد امر مذكور معناى عبادت بودن نماز مى‌باشد و همچنين است ساير عبادات حال مى‌گوئيم:

اگر طهارت سه‌گانه يعنى وضوء و غسل و تيمّم عبادت باشند مى‌بايد امرى بآنها متوجّه بوده تا اتيان آنها بقصد آن صورت گيرد با توجّه باينمعنا اگر امر غيرى متعلّق بآنها مصحّح عباديّتشان نباشد امر ديگرى در بين نيست تا باستناد بآن حكم بعبادت بودن طهارات گردد لذا جاى اين سؤال بوده كه چه چيز باعث عباديّت طهارات ثلاث مى‌باشد؟

جواب‌

از سؤال مذكور جواب‌هائى داده شده كه بهترين آنها جواب ذيل مى‌باشد:

پيش از آنكه امر غيرى بطهارات متوجّه گردد امرى نفسى كه دلالت بر استحباب و رجحان ذاتى آنها مى‌نمايد از جانب شارع مقدّس صادر گشته و مضمون آن مطلوب نفسى بودن آنها است.

نظير: الوضوء نور و الوضوء على الوضوء نور على نور.

يا مانند: التّراب احد الطّهورين يكفيك عشر سنين.

پس عباديّت طهارات سه‌گانه مستند بامر غيرى كه از جانب ذو المقدّمه‌