بیان المراد؛ شرح فارسی بر اصول الفقه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٨٩ - امر نهم مقدمه عبادى

مى‌باشد.

ماهيّت و حقيقت اشكال مذكور

سپس مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

در حقيقت اشكال مذكور، اشكال و انتقاد است بر اصل و قاعده‌اى كه ما در واجب غيرى آنرا تأسيس نموده و گفته‌ايم كه خاصيّت واجب غيرى آنستكه بر وجه غير عبادى واقع شده و ثوابى بر آن مترتّب نيست از اينرو در مورد اينمقدّمات سه‌گانه (وضوء، غسل و تيمّم) كه عباديّتشان امر مسلّم و حتمى است بين واجب غيرى و عبادى بودنشان تهافت و تنافى بوده و همين معنا ما را دچار حيرت و سردرگمى نموده است كه براى آن مى‌بايد چاره‌اى انديشيد و تنافى را بوجهى برطرف ساخت و الّا عبادى بودن طهارات سه‌گانه و ترتّب ثواب بر آنها امر مفروغ‌عنه و مسلّمى بوده كه نمى‌توان آن را ناديده گرفت يا از آن رفع يد نمود.

مقاله مرحوم مصنّف در حلّ اشكال مذكور و تصحيح اصلى كه در واجب غيرى بيان شده‌

پس از آن مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

بنابراين مى‌بايد اصلى را كه در واجب غيرى تأسيس كرده‌ايم تصحيح كنيم و آن باينستكه عباديّت مقدّمات ثلاث را بنحوى توجيه كنيم كه با امر غيرى سازش داشته باشد لذا مى‌گوئيم:

آراء و انظار بزرگان در توجيه اينمعنا مختلف است و هركس بنحوى آن را تقرير و بيان نموده ولى ما بنحو اختصار مى‌گوئيم:

بيان المراد، شرح فارسى بر اصول الفقه ؛ ج‌٣ ؛ ص٩٨٩

عى و يقينى است كه از طريق شرع ثابت شده صحّت نماز مثلا موقوف است بر يكى از طهارات سه‌گانه ولى در عين حال اين توقّف بر صرف انجام آنها نبوده بطورى كه بهرنحو واقع شوند موجب صحّت نماز باشند بلكه نماز در صورتى صحيح بوده كه طهارات سه‌گانه بطور عبادى واقع شوند يعنى بقصد قربت اتيان‌